Nieuws van het gezondheidsfront

Deze ochtend nog maar eens naar Pellenberg. Weer hetzelfde onderzoek (wat betasten) om mij te laten zeggen dat er geen beterschap in zat. Dan kwam de prof erbij en ik had eindelijk de indruk dat deze, voor mij althans, de juiste diagnose stelde. Ik moest o.a. de flamingostand doen waaruit duidelijk bleek dat ik dit niet kon volhouden en naar opzij kantelde. Volgens de prof kwam dit omdat mijn knieën alles opvangen wat mijn bekken in feite zou moeten doen. Vandaar ook de rug- en kniepijn.
Ik moet nu aangepaste oefeningen gaan doen aan het sportkot (en op latere termijn in de fitness) en binnen enkele maanden (het wordt dus nog wat tanden bijten) zou ik dan opnieuw mogen badmintonnen en lopen.
Op het einde kreeg ik toch ook wat goed nieuws: ik mag wel al wat fietsen…
En nu maar hopen op eindelijk een goede afloop…