Afscheid van een vriend.

Vannacht sliep ik heel onrustig. Omstreeks 05.00 uur werd ik wakker gemaakt door mijn ma. Churchill!!

Iets meer dan tien jaar geleden werd bij mij ma borstkanker vastgesteld met een operatie tot gevolg. Om haar verwerkingsproces te bespoedigen besloot ik om haar een hond te kopen. Ik ging naar een kweker en was onmiddellijk weg van Franse bulldogs. Toen de man de kooi open deed en ik die kleine beertjes zag liggen, kwam er één naar mij toe en gaf me een likje. Deze moest en zou het worden! Zijn stamboomnaam was Urs maar ik doopte hem al snel Churchill.

In de loop van volgende jaren werd Churchill niet alleen dé grote vriend van mijn ma en de rest van de familie maar ook van heel de wijk. Overal waar mij ma passeerde en er iemand buiten stond, werd er een praatje geslagen. Tienmaal per dag ging mijn ma met hem buiten, mooi om zien allemaal.

Wanneer ik omstreeks 17.00 uur van het werk thuiskwam, zat Churchill op de vensterbank en kreeg ik bij het binnenkomen steeds een likje.

Deze ochtend lag onze vriend roerloos op de grond. Hij had nog gepoogd om deftig zijn behoefte te doen waar hij moest.

Straks doe ik hem weg, alleen want ma is ontroostbaar en ik… ik moet het van me afschrijven.

Vaarwel beste vriend, bedankt voor alles wat je voor ons maar vooral voor ma betekend hebt. Het ga je goed en maak hierboven ook zoveel vrienden…