Na een maand rust wegens wederkerende knieproblemen, heb ik dit week-end deelgenomen aan mijn tweede tornooi van het jaar (na De Nekker). Organisatorisch was het in Tienen steeds een beetje een probleem maar de laatste jaren zijn ze duidelijk terug op de goeie weg. Nu kon je bv. in de cafetaria op een groot scherm volgen wie reeds gespeeld had, de resultaten en wie nog moest spelen. Een dikke pluim hiervoor!
Het spelen zelf dan. Zaterdag mocht ik met gelegenheidspartner Matthias Roekens aantreden in de heren dubbel C2. Het was duidelijk nog wat zoeken in de eerste set en die verloren we dan ook verdiend met 21-13. In de tweede set draaide het reeds stukken beter en werd het 19-17 voor ons. Onze Waalse sympathieke tegenstanders kwamen echter gelijk. Dan volgde er een serieuze rally die beslist werd met een netpluim… in ons nadeel! Spijtig maar het telt nu eenmaal. Op matchpunt maakte ik dan de fout zodat het reeds afgelopen was.
De gemengd dubbel C2 zou ik spelen met Anne De Keyser. Reeds lang wou ik met haar eens spelen maar het nerveuze beestje in mij hield Anne wat tegen 
Gisteren was het dan eindelijk zover. Tegen een koppel uit Overijse waarvan ik de dame nogal kende, zou het niet gemakkelijk worden. Ingrid was al meerdere keren eerste reekshoofd en de heer kende ik niet. De eerste set hadden we steeds een kleine voorsprong die resulteerde in 21-17 setwinst. Ik had het gevoel van de wedstrijd onder controle te hebben. In de tweede set kenden Anne en ik een blitzstart: 7-0. Ik had het gaatje gevonden en Anne maakte alles aan het net genadeloos af. Deze kloof behielden we vrijwel tot op het einde al hadden we even een dipje. Uiteindelijk wonnen we vrij eenvoudig met 21-14 en mochten op zondag terug komen.
De halve finale zou echter andere koek worden… Tegen Robin Delestine/Karen Van Buyten zou het onderste uit de kan gehaald moeten worden. De eerste set was een dubbeltje op zijn kant maar ik had nooit de indruk van de wedstrijd onder controle te hebben. Vooral Karen was moordend aan het net en we kregen ze niet echt naar achter. Tot 19-19 ging het gelijk op maar blijkbaar zijn de Tiense netten me niet echt goedgezind. Een drop van mezelf bleef enkele seconden tergend traag op de netrand liggen en viel dan lachend naar onze kant… 21-19 verlies was het resultaat. Het moordende tempo (voor mij tenminste..) had echter zijn tol geëist. Ondanks aanmoedigingen van Anne en halverwege een 11-9 achterstand werd de set met 21-14 verloren. Ze waren gewoonweg beter en dan valt er mee te leven.
Ik was traditiegetrouw wat nerveus maar heb me toch kalm kunnen houden (hé Anne?) en heb er toch weer plezier in gehad. Wel blijven de knie- en andere problemen voor blijvend ongemak zorgen…
Volgende afspraak is binnen twee weken in Merchtem waar ik samen met Céline Goole gemengd dubbel C2 ga spelen. Ik zal proberen van ondertussen wat “rustig” te trainen…
curriculum vitae
