Begin juli staat in de agenda steeds aangekruist als het tornooi van Malmedy. Sedert enkele jaren gaan we hier steevast met een groep W&L’ers naartoe, niet enkel voor het badminton maar vooral voor de gezelligheid van het kamperen en de sfeer.
Dit jaar was de groep, door omstandigheden, wat kleiner dan gewoonlijk. Omdat er bovendien enkele onverlaten A waren geworden, was de lijst met deelnemers wel erg klein. De groep bestond uit Jeroen, Eva, Joeri, Greet, Freek, Nele, Khaled, Gaëlle en mezelf. Enkel Eva, Greet, Khaled en ikzelf zouden spelen.
Op vrijdagavond Greet gaan ophalen (Joeri had bbq van het het werk) en naar Bévercé. Jawel, in tegenstelling tot de vorige jaren waar we steevast op “Camping Familial” verbleven, hadden we deze keer gekozen voor “Camping Du Moulin” in Bévercé. Na een probleemloze rit kwamen we aan en vroegen aan de Nederlandse uitbater (die geen woord Frans kende…) waar de weide was. Hier aangekomen bleek de afstand tussen wagen en kampeerplaats wat tegen te vallen (deels doordat een groep Duitsers aan het begin van de weide hun kampement hadden opgeslagen). Elektriciteit was er niet en voor het sanitair moesten we naar de eigenlijke camping (wat op zich niet zo ver was).
Gaëlle en Freek hadden d.m.v. één arm toch al twee tenten opgezet. Terwijl Greet met hun hulp de tent opzette, ging ik een vijftal maal over en weer om alles uit de wagen te halen. Iets later kwamen Jeroen en Eva nog toe en tenslotte Khaled. We dronken wat en kropen dan de tent in voor hopelijk een goede nachtrust.
Al bij al goed geslapen. Joeri was omstreeks 3 uur toegekomen zodat we compleet waren. Terwijl iedereen nog goed lag te slapen, stond ik om 7.30 uur al op omdat ik als eerste om 8.30 uur aan de bak moest. Het ging om een heren enkel. In zaal B was het niet echt leuk om spelen: een soort verstralers zorgde ervoor dat je af en toe niets zag. Soit, dit was voor iedereen het geval. De wedstrijd zelf stelde weinig voor. Mijn tegenstander had in elke set steeds een tamelijke voorsprong en naar het einde toe kwam ik steeds opzetten. Van 19-13 werd het 19-19 en dan won hij tweemaal verdiend de set. Gedaan met enkelen dus.
Ik had me voor gemengd dubbel C2 ingeschreven met een X en men had iemand gevonden. Deze wedstrijd ging echter pas door om 19.00 uur. Ik kon dus terug naar de camping om een wandeling te doen (zie hier). Net toen we wilden vertrekken voor de wandeling belde Khaled met de vraag of ik niet wou dubbelen met Johan. Khaled had nl. een tamelijk ernstige blessure opgelopen. Twee disciplines en de mentale toestand van het moment deden me besluiten van dit toch niet te doen. Na de wandeling ging ik tegen 18.00 uur terug naar de sporthal waar ik onmiddellijk aan de bak moest. Ze hadden een uur voorsprong op het schema! Mijn partner was een voor mij onbekende Waalse en onze tegenstander was een ouder Brits koppel. We kwamen al snel voor maar dan stokte de machine. Het klikte niet echt tussen mijn partner en mezelf en we verloren dan ook de eerste set. Ondertussen waren de W&L’ers binnen gekomen (we zouden na mijn wedstrijd gaan eten) wat natuurlijk voor bijkomende stress zorgde. Over de tweede set kan ik kort zijn: ongetwijfeld de zwakste set van de afgelopen jaren. Ik wist op geen enkel moment wat mijn partner ging doen en de Engelsen hadden dit blijkbaar snel door. We werden dan ook heel snel en vakkundig afgemaakt. Over en uit dus.
We trokken dan maar naar het centrum om heel lekker te eten en als toemaatje nog een ijsje te nemen. Zondag ben ik dan nog naar de dames dubbel van Greet en Eva gaan kijken en ben dan in de vroege namiddag naar huis gereden. Qua badminton was het zwak maar het week-end heeft me gewoon deugd gedaan! Merciekes!
curriculum vitae
