Man, man, man… Niet voor hartlijders de afsluitende 800 m van de vijfkamp op het WK atletiek indoor te Valencia.
Voor aanvang mocht Tia een zevental seconden verliezen op de Engelse Kelly Sotherton, een voormalige 400m horden loopster. Op voorhand wisten de meesten dat het wel eens heel erg “close” zou kunnen worden.
Toen ik Tia over de meet zag strompelen, moest ik onmiddellijk aan de Zwitserse marathonloopster denken die volledig gedesoriënteerd over de meet kroop. Ik denk niet dat Tia ooit zo diep is gegaan en nu ook zal zeggen van “Dit nooit meer…”!
Minutenlang was het wachten op de definitieve uitslag (althans zo leek het) en Tia lag kreunend op de grond, niet wetende wat ze gepresteerd had. Toen kenbaar werd gemaakt dat ze het zeer nipt had gehaald, strompelde ze recht en liep als een robot op zoek naar een Belgische vlag. Ondertussen heb ik in de krant gelezen dat ze zelfs gekotst heefd, zo diep was ze gegaan.
De prestaties in de verschillende onderdelen mochten er dan ook zijn:
- een licht tegenvallende 8″54 op de 60 m horden na lang wachten en verschillende valse starts
- een schitterende 1,99 m tijdens het hoogspringen (nooit sprong iemand hoger tijdens de meerkamp)
- 13,85 m in het kogelstoten wat een nieuw persoonlijk record opleverde (vorig stond op 13,62 m)
- In het verspringen geraakte ze bij haar derde sprong aan 6,41 m wat slechts 1 cm minder was dan haar pr
- En tenslotte 2’16″42 (pr 2’15″13) op de 800 m
Dit alles bracht Tia tot 4.867 punten en over de berekening van deze punten alleen al kan een apart artikel geschreven worden…
Na deze ongelooflijke prestatie kan en zal ongetwijfeld de volgende vraag opduiken: “En wat nu?” Alles op het hoogspringen waar de concurrentie sowieso moordend is of toch maar kiezen voor de zevenkamp?
In ieder geval: een hele dikke proficiat, Tia!
curriculum vitae
