TdF 2009 (8)

Zestiende rit en voor de eerste keer op het puntje van mijn stoel… Reden? Jurgen Van den Broeck. Opnieuw viel hij aan en zat in een mooie groep van zo’n 20 renners. Hierbij o.a. Pellizotti, Voigt en Cancellara. Op de Grand-Saint-Bernard reden Pellizotti, Karpets en Martinez even weg maar de groep kwam terug bij mekaar. Op de Petit-Saint-Bernard ontplofte het dan. Jurgen Van den Broeck reageerde op elke aanval en raakte tenslotte zelf weg met Pellizotti, Astarloza en Moinard. In de groep van de favorieten begonnen de Schleck brothers met hun aanval maar Contador veroerde geen vin. Grootste slachtoffer werd Cadel Evans en even later moest ook Lance Armstrong lossen. Dit ontlokte Michel Wuyts de woorden: “Hij wordt met de voeten op de grond gezet, nog maar eens…”. Even later zag je iemand naar het groepje Contador springen. Zijn naam: Lance Armstrong. Een man die zeven maal de Tour heeft gewonnen, zal ongetwijfeld beter zijn mogelijkheden kennen dan hen die (nog steeds) smalend over hem doen.
Ondertussen was het nagelbijtend afwachten hoe Jurgen VDB de afdaling zou doorkomen en of hij zijn verdiende overwinning kon meepikken. Spijtig genoeg was dit niet het geval. In de laatste kilometers ontsnapte de Bask Mikel Asatarloza nog en won deze etappe. Jurgen zal ongetwijfeld teleurgesteld zijn maar bij Silence Lotto zal men nu toch wel beseffen zeker wat voor goudhaantje men heeft. Dé kopman, Cadel Evans, kwam vandaag op 3’55″ binnen. Proficiat, Jurgen!!!
Oeps… bij het nalezen van de naam “Voigt” zie ik “abandon” staan. Je kon op TV zien hoe Jens onderuit ging in de afdaling; blijkbaar erg genoeg om te moeten opgeven.