TdF 2009 (11)

Door de basiscursus fotografie die ik gaf heb ik enkel nog de laatste kilometers van de 20ste rit met aankomst op de legendarische Ventoux gezien. Maar net als in de meeste bergetappes heb ik blijkbaar niet veel gemist… Het zou de etappe worden waarin Andy Schleck Contador zou aanvallen en Fränk Schleck en co Lance Armstrong. Tempoversnellingen van Saxo Bank en Astana hadden het peloton aan de voet in Bédoin reeds uitgedund tot een twintigtal renners. Juan Manuel Garate van het teleurstellende Rabobank versnelde vrijwel onmiddellijk en kreeg Tony Martin en Christophe Riblon mee die er al snel weer af moest. Wat dan op vuurwerk ging uitdraaien werd uiteindelijk maar een “rotje”. Andy Schleck zag al vlug dat hij Contador er niet zou afkrijgen en Fränk Schleck had niet de superdag om Lance Armstrong eraf te krijgen. De twee kopmannen, Contador en Andy Schleck hadden de etappe kunnen winnen maar zaten meer met hun “luitenant” in het hoofd dan met de etappeoverwinning. Deze ging uiteindelijk naar Garate die Rabobank zo toch nog een etappewinst bezorgde. Om de meest gehoorde uitspraak te herhalen: de reus van de Provence had een muis gebaard…
Laatste rit en dus Champs Elysées. Sprinten maar en de laatste kilometer was misschien wel historisch te noemen. Team Garmin (Farrar) wou hun treintje naast en voorbij dit van Team Columbia (Cavendish) zetten maar dit was buiten de 36-jarige George Hincapie gerekend. Hij versmachte de tegenstand en haakte pas voor de laatste bocht af. Dan nam Renshaw over en met fantastisch milimeterwerk gingen ze door de laatste bocht. De Garmins die aan de binnenkant zaten, konden de snelheid niet aanhouden en moesten licht afremmen waardoor Renshaw en Cavendish onmiddellijk een gat sloegen. Dan deed Mark Cavendish er nog een schepje bovenop en deed zijn turbo aanslaan. Nog nooit zal het verschil in een sprint zo groot zijn geweest. Renshaw werd zelfs nog tweede!
Mijn besluit dan… Vermoedelijk zoals zovelen vond ik dit een tegenvallende Tour. Ten eerste dankzij de parkoerbouwers. De Pyreneeën werden gedecimeerd tot een tussendoortje. Een warm pleidooi om bij bergritten de aankomst op de top te leggen! Vervolgens had je misschien wel de meest bepalende factor van deze Tour: Lance Armstrong. Hij drukte eerst zijn stempel op het gevecht binnen de ploeg en nadien leek het wel of de anderen niet konden of wilden aanvallen. Veel respect gaat van mij uit naar deze man maar binnen het Tourpeloton had ik het graag anders gezien. Ik miste tot slot wat “grinta” bij de toppers. Contador is ongetwijfeld een groot renner maar er blijven de nodige vragen bij en hij rekent mij ook wat teveel. Misschien wordt het volgend jaar, zonder Armstrong in zijn ploeg wel anders. Andy Schleck is een fantastisch renner maar zal net iets tekort komen. Dé ontdekking voor mij is Jurgen Van den Broeck. Zonder het rare gedrag van de Lotto’s in de ploegentijdrit stond hij in de top 10. Geef die gast de begeleiding van Armstrong (naar het nieuwe team van hem?) en we hebben misschien iemand voor de top 5. Er staan verder nog genoeg jonge gasten, genre Seeldraeyers, Vanendert, … klaar. Het droomscenario zou zijn om deze in een nationale ploeg te steken met de beste begeleiding die er is en dan ben ik ervan overtuigd dat we resulaten halen. Laat de andere vedetten zich maar bezig houden met de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix…