Gisteren en vandaag hebben in Herne de provinciale kampioenschappen jeugd en veteranen plaats gevonden. Gisteren stonden de enkels op het programma, vandaag de dubbels.
Het heren enkel heb ik aan mij laten voorbij gaan zodat vandaag alles op de dubbels kon worden gezet.
In het heren dubbel speelde ik aan de zijde van A-speler Joeri Ven. Normaal gezien zou ik dus voortdurend tegen A’s en B1′s moeten optornen en eventueel ook B2′s en C1′s. Wegens het gebrekkig aantal inschrijvingen uit het C2 en D-klassement was de indeling deze keer heren dubbel +35 en heren dubbel +45.
Onze eerste wedstrijd moesten we al onmiddellijk tegen clubgenoten Bert Smets (B2) en Bart Gilis (C1). Eerder onverwacht wonnen we in twee sets waarbij vooral opviel hoeveel sneller er werd gespeeld dan in de C2. Heel leuk was de regelmatige coaching van Joeri die ik zo goed mogelijk probeerde uit te voeren.
De eerste gemengd dubbel (met Reile Ramaekers) was eigenlijk al onmiddellijk finale. In een supernerveuze maar zeer sportieve wedstrijd tegen Albert Reszczynski/Agnes Robeyns trokken we uiteindelijk in drie sets (derde 21-19) aan het kortste eind. Alles op de dubbel dan maar!
Ik had op voorhand wat schrik voor de dubbel tegen thuisspelers Luc Somers en Marcel Kuiper. Ondertussen was er echter (opnieuw) slecht nieuws te rapen; Bert Smets was door zijn enkel gegaan en men vreesde een beetje voor afgescheurde gewrichtsbanden…
De heren dubbel verliep wel heel voorspoedig zodat we zelfs tijd hadden voor wat frivoliteiten! Twee op twee en dus finale! Deze finale ging tegen Tienenaars Tomasz Cyran en Peter Mas die ik nog kende van hun Glabbad-tijd. Het was op voorhand al duidelijk wat er ging gebeuren: zij gingen absoluut voor winst en zouden er geen wedstrijd van maken, lees alles op mij spelen en me afmatten.
Dit is hen uiteindelijk ook gelukt. In de eerste set maakte is steeds dezelfde fout: op een smash steeds maar wild terugmeppen tot de smash niet meer terug kwam. Joeri raadde me ettelijke keren aan om gewoon te blokkeren zodat wij de aanval konden overnemen. We stonden in de tweede set redelijk achter en ondanks braakneigingen maar dankzij inzet werd het nog 22-20 voor ons. In de derde set werd zo mogelijk nog meer op mij gespeeld met gekend gevolg. Ik vocht voor wat ik waard was maar Joeri kwam veel te weinig in het spel voor. De anderen wonnen…
Tot slot hadden Reile en ikzelf nog de gemengd dubbel voor de tweede plaats tegen het Halse koppel Lieve Velter/Piet Van Hoylandt. Piet was nog maar van september aan het badmintonnen en dit liet zich zien. Nu kun je dit uitbuiten tot en met maar het is voor iedereen plezanter wanneer we er allemaal wat aan over houden. Op een zeer rustige en plezante manier wonnen Reile en ikzelf zodat er dus twee zilveren medailles uit de bus rolden.
Ik heb eigenlijk heel veel geleerd uit dit tornooi: ten eerste dat het frapant is dat een A met een C2 wilt spelen, ten tweede dat die A je dan nog op een correcte manier op je fouten wijst en drie dat er vooral plezier in het spelletje moet zitten. Het kan misschien wat melig klinken maar bedankt Joeri voor deze dag, los van het verlies heb ik er op alle vlakken van genoten en zal hier ongetwijfeld wat van meepakken in mijn nog prille carrière…
Bert kwam ook nog binnen gepikkeld en het was gelukkig minder erg dan gevreesd. Ondertussen ligt “Makke” Peeters in de lappenmand, Bert nu ook en wie loopt er als een hinde over het veld? Bompa!
Tot slot nog meegeven dat ik de kans heb gekregen om tot tweemaal toe Jolien Van Hoof te mogen coachen met positief gevolg. Het is leuk een talent te coachen die bovendien wilt luisteren en dit zelfs vertaalt naar haar partner toe.
En dan is het nu beukenootjes rapen voor de verdiende “winterslaap”!
curriculum vitae
