Eerbetoon aan Kim Gevaert

Eindelijk! Veelal geklopt door atletes die achteraf allesbehalve zuiver bleken en nu: pats! Ik verschoot me een hoedje toen ik gisteren vernam dat ze, na Gaston Roelants en Karel Lismont, pas de derde Belg is die goud haalt op een EK. Bovendien dateert de medaille van Lismont al van… 35 jaar geleden!
11.06, twee hondersten maar boven haar tijd op het BK, een tijd waar vragen bij werd gesteld maar die nu meer dan bevestigd werd. Een straatlengte voor op de rest ook na een quasi perfecte race.
Wat viel na de race op? De innige omhelzing met trainer Diels en natuurlijk Elodieke…
In de krant vandaag natuurlijk euforie; o.a. premier Verhofstadt: “Je treedt nu toe tot de galerij der groten!”. Neen, premier, Kim was daar al. In tegenstelling tot sommige overbetaalde sporters is Kim steeds bereikbaar, vriendelijk, … Een voorbeeld om dit te illustreren: enkele jaren geleden gaf ik looptraining in het sportkot te Leuven aan badmintonspelers. Tijdens onze training werden we voorbijgelopen door Gevaert en co. Wij onmiddellijk opzij en ons verontschuldigen. Kim: “Waarom? De piste is hier van iedereen, hoor!”
Nu nog goud op de 200 m en wie ontzegt haar dan de trofee van Sportvrouw van het Jaar nog? Of gaan derderangs tennistornooien weer zwaarder doorwegen? Als bovendien Tia Hellebaut ook zou “stunten”, mogen ze voor mij gerust twee atletes belonen.