Hoe moet deze vakantie nu worden geëvalueerd? Wel, ik ben nu iets meer dan een week thuis en ik weet het eigenlijk nog niet goed.
Het alleen reizen is me heel goed bevallen; hierdoor heb ik heel veel leuke en interessante mensen leren kennen. De dagen dat ik moederziel alleen was, maakten het soms wel moeilijk. Ik denk dan ook dat de ideale formule zou zijn om dit samen met een tweede persoon te doen wiens interesses ongeveer gelijk lopen.
Ik had op voorhand aan de reisorganisatie gezegd dat ik geen superluxe wou. Op sommige momenten vond ik de accommodatie wel iets té basic.
Ook zaten er wat “lege” dagen tussen maar omdat ik te kennen had gegeven om zoveel mogelijk van het land te zien, kon dit vermoedelijk niet anders. Moest ik opnieuw gaan, zou ik iets meer tijd in de Parken doorbrengen en iets minder reizen.
De chauffeur/gids Alfred was zeer goed: heel vriendelijk, heel voorzichtig (dat leer je daar wel appreciëren) en steeds bereid tot dialoog. Niets op aan te merken!
Over sommige plaatsen heb ik gemengde gevoelens: zo is Lake Bunyonyi een prachtige plaats voor ornithologen en om tot rust te komen. Misschien lag het aan het moment en mezelf maar twee dagen en nachten was voor mij iets teveel. Het kan natuurlijk ook met mijn onrustige aard te maken hebben… Lake Mburo als afsluiter vond ik wat een afknapper. Hier moet wel de kanttekening bij gemaakt worden dat twee weken reizen toch stilaan zijn tol begon te eisen en, hoe verwend dit ook mag klinken, je wat aan het dierenleven gewoon begon te geraken. Ik vermoed echter dat het vooral de accommodatie was die een grote rol speelde in deze analyse.
Ik zit ook met de gedachte dat ik iets teveel bezig ben geweest met de fotografie waardoor ik niet alles heb kunnen appreciëren zoals het hoort.
Tot slot zou ik nog willen zeggen dat ik het mentaal een zware reis vond. Dit is niet nieuw voor mij; ik dompel me soms wat te diep onder. Maar ga je enkel naar een land als toerist of wil je ook wat meer weten over het land en zijn inwoners en wat er allemaal gaande is? Ik ga in ieder geval Oeganda wat blijven volgen en speel met de gedachte om een kleine tentoonstelling te houden en de opbrengst hiervan in één of ander project te steken (scholen, latrines, …).
Conclusie: een absolute aanrader maar niet te vergelijken met Kenia, Tanzania, … Het is allemaal wat kleinschaliger maar maakt het, in mijn ogen althans, wat interessanter. Ik houd er in ieder geval zeer goeie en intense herinneringen aan over!
P.S.: de dagverslagen gaan nu nog wat worden verbeterd, aangevuld, … Tevens komen er nog foto’s bij op de site en zal het verslag ook beschikbaar worden gesteld in pdf-formaat (zowel in het Nederlands als het Engels). Mensen die naar Oeganda willen reizen en met vragen zitten, kunnen zonder problemen bij mij terecht. Ik zal helpen waar mogelijk is.

