Zoals gewoonlijk was het weer vroeg opstaan: 6.15 uur. Om 6.47 uur vertrokken we via de Katunguru Gate richting Kyambura Gorge.
Om 7.30 uur waren we er al. Het zicht op dit speciaal stukje tropisch regenwoud was toch wel speciaal. Nu was het nog wachten op een groep Zwitsers…
Om 8.09 uur werden we onder begeleiding van een gewapende ranger naar het beginpunt van de wandeling gevoerd. We daalden eerst een steil stuk af om iets verder aan een rivier te komen. Hier kon je vroeger met een vlot over maar nu was er een brug bestaande uit redelijk lastig gelegde boomstammen. Nu had je voor het oversteken best je beiden armen vrij om het evenwicht te bewaren wat bij mij toch voor de nodige schrik zorgde. Deels op aanraden van Alfred had ik mijn zware rugzak in het busje gelaten en had ik mijn twee fototoestellen gewoon rond me hangen. Ik zag het al gebeuren, daags voor de gorillatracking! Kwam hierbij nog mijn hoogtevrees en je begrijpt dat ik er niet gerust in was. Ik keek even de kat uit de boom hoe de rest het deed en ging dan tot halverwege al gaande. Hier moest je over de kruising van de twee boomstammen stappen. Ik nam het zekere voor het onzekere en gaf mijn fotomateriaal aan de gids. Al zittend en wippend bereikte ik veilig de overkant… Nadat we allemaal veilig en wel aan de overkant waren geraakt (de ene al wat galanter dan de andere…), konden we aan de eigenlijke wandeling beginnen. Het was vooral de vegetatie die hier belangrijk was. Toch wel eigenaardig: een klein uur verder heb je die uitgestrekte vlakten en hier zit je gewoon in tropisch regenwoud. Er zouden ook chimpansees zitten maar deze kregen we niet te zien. Wel een oorverdovend gebrul dat afkomstig was van nijlpaarden, bavianen en colubusapen. Deze laatsten met hun prachtige, lange staart zaten echter heel hoog in de bomen zodat er van fotograferen niet veel in huis kwam.
We zochten nog wat naar chimpansees maar uiteindelijk belandden we opnieuw aan het vermaledijde brugje. Hier speelde zich hetzelfde tafereel af als tijdens de heenweg: sommigen gewoon probleemloos wandelend, anderen wandelend en zittend. Ook nu weer: iedereen droog!
Na een kleine twee uur waren we opnieuw boven. Om 10.51 uur vertrokken we dan via Ishaka naar Ntungamo waar we omstreeks 13.25 uur de lunch namen (mixed vegetables + friet + cola à 2700 UGX). Onderweg had ik ook voor het eerst de belangrijkste krant van Uganda, “The New Vision” (1000 UGX) gekocht. De komende dagen zou ik deze krant meermaals kopen… Het is van deze krant dat Els De Temmerman weldra de hoofdredactrice zal worden.
Om 14.46 uur vertrokken we richting Kabale. Alfred fleurde helemaal op want hij zou na één jaar opnieuw zijn ouders zien!
Om 16.05 uur kwamen we aan bij “Hotel Queens”. Volgens mijn gekregen beschrijving was dit een comfortabel hotel. Wel, de kamer is tamelijk proper, je hebt een wc en een douche (bij mij met koud water). Ik hield echter niet van deze plaats. De kamers zijn als cellen rond een binnenkoer geplaatst en het was er heel luidruchtig. Het (te talrijke) personeel lijkt moeite te doen maar is eigenlijk ongeïnteresseerd. Na het lezen van de krant maakte ik een korte wandeling door het stadje waarbij ik me niet steeds op mijn gemak voelde. Vermoedelijk kwam dit omdat ik er de enige blanke was en hierdoor nogal bekijks had. Hierna was het wachten tot 19.00 uur op Alfred. Hij vertelde dat zijn maagproblemen vermoedelijk te maken hadden met de vermoeidheid maar dat mijn medicatie hielp. Ik bestelde nog wat te eten (rijst met kip) maar de kip zag er absoluut niet uit als kip zodat ik dit wijselijk liet staan. Met zijn drieën stonden ze wat verveeld op mij te kijken zodat ik de boodschap begreep en al snel naar de kamer ging. Zonder enige twijfel is dit de slechtste dag tot nu toe. Morgen belooft ook al geen te actieve dag te worden… Op zich is dit allemaal niet zo erg maar als de omgeving wat tegenvalt, is het toch wel balen. Ik zal me maar focussen op de grote dag van overmorgen!
Overnachting
Queens Hotel
curriculum vitae
