Niettegenstaande ik enkele malen wakker ben geworden, is het al bij al een rustige nacht geworden. Los van het feit dat het hier heel rustig is en je je batterijen figuurlijk kunt opladen, zal het voor mij een zeer lange dag worden tenzij ik één van de aangeboden trips maak. Maar eigenlijk heb ik nu al wel genoeg gezaagd!
Nadat ik om 9.00 uur een zeer lekkere bananenpannenkoek had gegeten, boekte ik de “Mukoni Village Bird Walk” toer. Deze tocht, die normaal zo’n 3 tot 4 uur duurt, kostte me 9000 UGX. Met de kano ging passeerden we o.a. “Akampene Island” (Island of Punishment). Het eiland wordt nog steeds geassocieerd met het Bakiga taboe omtrent voorhuwelijkse sex. In vroegere tijden werden zwangere, ongehuwde vrouwen naar dit kleine eiland verbannen. Hier besliste het lot verder over hen; was er een man die niet genoeg koeien had om via de normale weg aan een vrouw te geraken, mocht hij naar het eiland komen en de vrouw tot echtgenote nemen. Was er geen interesse, dan stierf de vrouw gewoon van honger…
Aan land gingen we een deel langs een smalle richel naar boven en vanaf dan ging het over een bredere weg. In totaal zagen we gedurende de drie uur durende wandeling 21 verschillende vogelsoorten. Moest ik alleen de wandeling hebben gemaakt, waren er dit ongetwijfeld een pak minder geweest… Het is niet simpel om vogels te spotten, laat staan te determineren. Omdat het begon te onweren met lichte regen, braken we de wandeling vroegtijdig af. Het was toch nog 13.40 uur eer we terug waren. Ik kreeg van de gids nog een checklist met daarop de vogels aangeduid die we gezien hadden. Omdat ik zeer tevreden was en in een gulle bui, gaf ik uitzonderlijk 10.000 UGX als fooi.
Om 14.00 uur was het dan weer lunchen geblazen. Aangezien het gisteren zo lekker was, nam ik gewoon hetzelfde: tuna sandwich met friet. Ondertussen waren de kinderen van de “Bufuka Orphancare Dance Group” aangekomen. Uit de naam kun je vermoedelijk al afleiden dat het hier om wezen gaat. Hun “beschermheer” en leraar was zelf een wees toen hij vijf jaar oud was. Nadat hij de school had afgemaakt en had ondervonden hoe moeilijk dit was geweest, besloot hij voor zijn lotgenoten iets te doen. Hij plukte ze o.a. van de straat en begon hen dansen aan te leren. Hierdoor kregen ze terug wat zelfrespect en konden zich toch op één of andere manier ontplooien. Ze waren hoofdzakelijk afhankelijk van giften. Een Zweedse groep ornithologen die ook op het eiland waren gearriveerd, hadden schriften, schrijfgerief, voetballen, … mee. Er werd ook met een mandje rond gegaan waar ik met alle plezier 10.000 UGX in legde. Dit zijn zo van die projecten die echt iets betekenen!
Na de traditionele rustpauze ging ik voor het avondeten nog wat lezen aan het restaurant. Even later kwam het Frans-Zwitsers koppel eraan. We dronken een biertje en praatten over vanalles en nog wat. Opnieuw zeer aangename mensen ontmoet! Ik nam als avondeten, net zoals bij de lunch, hetzelfde als gisteren: “spaghetti primavera with crayfisch”. Een uur later konden mijn nieuwe vrienden aan hun kip beginnen, wat niet steeds evident was…
Om 22.00 uur was het dan weer slapen geblazen…
Overnachting
Bushara Island Camp
PO Box 794, Kabale, Uganda
tel.: + 256 48 62 61 10
gsm: + 256 772 46 45 85
e-mail: busharaisland@africaonline.co.ug
website: http://www.busharaislandcamp.com/index.htm
curriculum vitae
