Eerst het verhaal van afgelopen nacht… Tot 23.30 uur werden de TV en radio loeihard gezet. Dan verdween iedereen ofzo en was de satellietkabel vermoedelijk uitgetrokken want gedurende een half uur kreeg je enkel zeer luide ruis te horen. Bovendien vermoed ik dat de generator pal naast de kamer stond… Iets na middernacht werden dan toch de TV en de generator eindelijk afgezet. Er kon geslapen worden!
Om 7.30 uur stond ik op om alles in te pakken zodat er zo snel mogelijk kon vertrokken worden. Als ontbijt nam ik een Spanish omelet en at hier wat fruit bij.
Om 8.53 uur vertrokken we Lake Bunyonyi. Vijfentwintig minuten later stopten we bij de “Arcadia Cottages” voor een heerlijke pot koffie. Deze plek was prachtig! Tijdens Stanley’s Route hadden de deelnemers een wauw-gevoel wanneer ze dit merencomplex zagen, wel het was terecht. Niet alleen het zicht was hier trouwens prachtig, maar ook de cottages en de bediening was zeer goed. Het moet super zijn om hier te verblijven en ‘s morgens/’s avonds naar de zonopgang/zonsondergang te kijken. De prijzen vallen op zich nog tamelijk mee: 40 USD voor een single en 60 USD voor een double.
Ik raakte er in gesprek met een Engels koppel. De man was een gepensioneerde leraar die nu al enkele maanden muziek doceerde in Kampala. Zoals gewoonlijk was ook dit een zeer interessant gesprek.
Een beetje tegen mijn zin vertrokken we hier om 11.00 uur richting meer om er 10 minuten later aan te komen. Al de bagage plus de booteigenaar, Alfred en ikzelf in een uitgeholde boomstam…
We moesten een klein uur roeien naar “Bushara Island Camp“. Dit is een ecotoerismeressort waarbij men iedereen bewust probeert te maken over het belang van de omgeving en de bescherming hiervan. Via de inkomsten van het kamp worden lokale initiatieven zoals wezenzorg, inkomstenvergaring, zwemonderricht, HIV-educatie, … ondersteund die rechtstreeks aan de omliggende dorpen ten goede komen.
Op Bushara aangekomen, ging het even naar boven waar ik me zoals steeds moest registreren. Na de welkomstdrink (vers fruitsap) zochten we mijn tent op, “Sunbird genaamd”. Ik zou hier twee nachten verblijven, moederziel alleen en zonder enige vorm van elektriciteit. Wanneer ik een warme douche wens, moet ik dit op voorhand melden en komt men warm water in de gieter gieten.
Wanneer je een grote boodschap doet, moet je hierna een soort van as erover strooien… Even later verliet Alfred me. We zouden mekaar maandag terug zien. Het gaan hier twee heel rustige dagen worden!
Om 14.00 uur lunchte ik: een tuna sandwich met friet. Hierna deed ik rustig de “Eucalyptuswandeling” waarbij je rond het eiland wandelt en dronk nog een lekkere kop koffie. Het is wel opnieuw wennen: de rust, bijna geen mensen, enkel de natuur. Raar maar waar: ik ben dit niet meer gewoon. Misschien is het ook wel omdat het thuisfront stilletjes begint te roepen…
Ik geraakte er nog aan de praat met een Frans/Zwitsers koppel waarna het opnieuw etenstijd was. Wanneer je hier je eten bestelt, moet je steeds een uur opgeven. Ik had 19.00 uur gezegd en uiteindelijk bracht men om 19.30 uur (so what?) mijn “pasta primavera with crayfish” (6000 UGX) en een “fresh fruit salad” (1500 UGX). Het was overheerlijk.
Omdat ik er maar een beetje verloren bij zat, trok ik al snel naar mijn tent. Iets na achten lag ik al in bed…
Overnachting
Bushara Island Camp
PO Box 794, Kabale, Uganda
tel.: + 256 48 62 61 10
gsm: + 256 772 46 45 85
e-mail: busharaisland@africaonline.co.ug
website: http://www.busharaislandcamp.com/index.htm
curriculum vitae
