Vorige vrijdag kwam ik thuis met nogal wat jeuk op mijn rechterschouder. Na controle bleek dat er wat blaasjes naast mekaar stonden en dat het nogal rood was. Insektenbeet, dacht ik. Moeder vreesde voor “zona (gordelroos)“. De dokter werd dus gebeld maar daar hij het ongelooflijk druk had met o.a. griepvaccinaties kon ik pas zaterdagochtend komen. Zaterdagochtend was de diagnose: zona…
Wat is dit juist en hoe krijg je het? Het is familie van het herpesvirus. Door een vermindering van de immuniteit kan het virus, dat al jaren sluimerend aanwezig is, plots actief worden. Wat zona echter zo berucht maakt, is dat één op vijf mensen een aandoening ontwikkelen die gekend is als post-herpetische neuralgie. Maanden na het verdwijnen van de blaasjes kun je nog spierpijn hebben. Ik mag hopen van tot de andere 80% te horen…
Hoe wordt het nu behandeld? Ik moet om de vijf uur (dus ook ’s nachts opstaan!) Aciclovir nemen, een antiviraal geneesmiddel. Verder veel rusten… Ik reinig de wonde ook tweemaal daags met Isobetadine.
Het is nu afwachten hoe het er volgende week uit ziet…
VN:F [1.8.4_1055]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.8.4_1055]
Gisteren en vandaag was het dus het provinciaal kampioenschap badminton in Tienen. Voor het eerst sedert lang speelde ik nog eens twee disciplines. Tenminste dat zou de bedoeling zijn. Woensdag kreeg ik van “Max” echter te horen dat “Titine” al de ganse week ziek was en nog niet wist of ze zou kunnen spelen. Gelukkig kon ze dit wel…
De heren dubbel speelde ik met Albert Reszczynski. We moesten onmiddellijk tegen één van de favorieten voor de zege: Falko Poels/Brent Rombouts. Persoonlijk vond ik dat we een zeer sterke partij gespeeld hebben ondanks 21-18/21-19 verlies (in tegenstelling tot wat er op toernooi.nl staat…). We bleven heel goed vlak spelen, spijtig genoeg zaten er bij ons net wat teveel vermijdbare fouten tussen. In ieder geval voor herhaling vatbaar!
De gemengd dubbel dan. We waren eerste reekshoofd en als enige van de zeven koppels vrij geloot. Dit betekende dat onze eerste wedstrijd rechtstreeks halve finale was! Wij gingen ervan uit dat dit tegen Sybren Tubbax/Annelies Goossens (De Voskes) zou zijn, het koppel dat ons nog op het tornooi van Everbergse geklopt had. Niet dus, zij verloren zwaar van de mij onbekende Fillissiadis/Salmon. Dit beloofde! De halve finale moet één van mijn betere van de laatste tijd geweest zijn: weinig fouten, smashen (jawel!), … alles lukte! We wonnen dan ook in twee sets met 21-13/21-17. De finale zou gaan tegen Josip Priels/Emmelie Eylenbosch. Vorig jaar hadden we nog de halve finale tegen hen gewonnen. We begonnen heel goed en kwamen 3-0 voor. Wat er dan gebeurde, zal weer een raadsel blijven. We verloren met maar liefst 9-21! De tweede set ging het stukken beter en gingen we “rusten” met 11-7 voorsprong. Ook nu weer echter een zwak moment en 11-13 achter… Het werd zelfs 14-20 maar dan maakten we plots 4 punten op rij! 18-20. Het kon dus nog… Spijtig genoeg net niet en onze tegenstanders wonnen verdiend met 18-21.
Voor de rest niets nieuws onder de zon; W&L en Dijlevallei verpletteren samen de tegenstand. Ik denk dat het dit jaar zelfs heel erg was…
VN:F [1.8.4_1055]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.8.4_1055]
Frontroller PLus
Tja, ik kon me dan toch niet houden… Gisteren schreef ik nog dat ik ging wachten om mijn fietstassen aan te kopen tot wanneer ik ze echt nodig had maar de aard van het beestje…
Alle gekheid op een stokje: wanneer ik de fiets ga hebben, is het dus ook effectief de bedoeling van hier zo snel mogelijk lange tochten mee te maken. Je hebt dan sowieso een of andere vorm van tas nodig. Na wat opzoekwerk lag de keuze eigenlijk voor de hand: tassen van Ortlieb. Dit merk heeft onder (langeafstands)fietsers al lang zijn deugdelijkheid bewezen en dus was het niet zo moeilijk om op dit merk uit te komen.
Backroller Plus
Toen ik naar De Fietser in Opwijk belde om te bestellen, kreeg ik de vraag waarvoor ik gevreesd had: “In welke kleur?” Nu heb je de tassen in rood, blauw, grijs, zwart en bij sommige modellen ook in het geel. De rode zie je het meest. Ik heb het liefst niets dat opvalt maar sommige mensen kiezen hier net wel voor zodat ze alles makkelijk in het oog kunnen houden. Daar mijn fiets in het zwart was, koos ik in eerste instantie ook voor de zwarte tassen maar toen ik wat beter naar de site keek, viel mijn oog op de Greenpeacelijn. Op de site las ik het volgende:
Twee gelijkgestemde geesten hebben elkaar gevonden: Greenpeace en Ortlieb hebben samen dit milieuvriendelijke tassenconcept ontwikkeld. Achter deze samenwerking gaat het gemeenschappelijk streven schuil om outdoorproducten op de markt te brengen die staan voor de levenshouding van de doelgroep: de basis voor ons bestaan beschermen en behouden. Om deze belofte goed in het vaandel – of beter gezegd: op de tas – te kunnen voeren, heeft Ortlieb de Greenpeace Line gebaseerd op de strengste criteria van het Bluesign-keurmerk. En daarbij is niet alleen gelet op materialen zonder schadelijke stoffen. Bij de toetsing werd het gehele productieproces, met vooraan het energieverbruik, in overweging genomen. De toekenning aan de “groene” Ortlieb-fietstas van het Bluesign-keurmerk bekroont niet alleen de samenwerking met Greenpeace, maar bewijst ook dat een functionele en milieuvriendelijke aanpak elkaar niet hoeven uit te sluiten.
Ultimate 5 Plus
Aangezien ik, in de mate van het mogelijke, probeer van ook mijn steentje bij te dragen tot natuurbehoud heb ik dus voor deze lijn gekozen.
En nu is de bankrekening leeg…
VN:F [1.8.4_1055]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.8.4_1055]
Ik had een koersfiets en een mountainbike. Enkele maanden geleden verkocht ik mijn mountainbike omdat hiermee praktisch niet gereden werd. Al jaren speelde ik echter met de idee om een trekkingsfiets aan te schaffen. In eerste instantie om in België wat te toeren (en o.a. de fietsknooppunten te doen) maar er bestaan ook plannen om naar Santiago de Compostella te fietsen en zelfs voor langere tijd het buitenland onveilig te maken.
Ik begon dan ook al snel met op het internet diverse gespecialiseerde winkels te raadplegen: De Fietser in Opwijk, Vlerick Fietsen in De Pinte, De Vakantiefietser Amsterdam, … Belangrijk voor mij was de fiets ergens te kunnen kopen bij mensen met (reis)ervaring. Amsterdam leek me heel leuk maar wat ver om regelmatig eens “binnen te springen” (wat ik graag doe). Bleven nog de twee Belgische winkels over. Uiteindelijk koos ik voor De Fietser in Opwijk omdat de zaakvoerders, Wim Tollenaere en Isabelle De Vis, al heel wat trekkingskilometers achter de kiezen hebben en Opwijk ook weer korter bij de deur is dan De Pinte.
Op voorhand had ik al één en ander bekeken en samen met Isabelle werd uiteindelijk voor een Koga Signature gekozen. De fiets werd als volgt samengesteld:
Verder natuurlijk enkele kleinere extra’s zoals beugelslot, pomp, bidons, spatborden, … Het zadel koos ik niet via de Koga website omdat ik een ander op het oog had, de Brooks Flyer. De fietstassen heb ik ook nog niet gekocht; hiermee wacht ik tot ik ze daadwerkelijk nodig heb.
Het was echter nog niet gedaan. Isabelle heeft me volledig opgemeten via het Bikefitting-systeem zodat ik perfect op mijn fiets ga zitten. Mijn voeten, schouderbreedte, binnenbeenlengte, romplengte, armlengte, … werd allemaal heel precies opgemeten en vervolgens in de PC ingevoerd. Gelukkig gaf het programma overal groene waarden aan; ik had (althans op dit vlak) geen anatomische afwijkingen…
Het is nu wachten op de levering (enkele weken) en dan post ik wel een foto.
VN:F [1.8.4_1055]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.8.4_1055]
curriculum vitae
