“Gelukkig” dat we Canvas nog hebben… Vandaag hadden ze het in Panorama over verkrachters uit Oost-Congo en hun motieven. De reportage van de Amerikaanse Lisa F. Jackson toont op een confronterende manier de seksuele terreur in het oosten van Congo.
Jackson, uit Georgetown, een betere buurt in Washington DC, werd als 25-jarige zelf verkracht en kon hierdoor beter de omstandigheden vatten waarin deze vrouwen zich momenteel bevinden.
Het was ronduit schokkend om zien hoe weinig eraan gedaan wordt maar vooral hoe gemakkelijk de daders ermee omgingen. “Ze hadden al te lang in de jungle gezeten”, “Ze moesten dit doen om hun toverdrank te laten werken”, “Het was in het belang van het land”…
Toen men een meisje van drie jaar liet zien, werd het me even teveel.
Het wordt de hoogste tijd dat we werk maken om dit soort toestanden aan te klagen en sterk veroordelen zonder enige vorm van clementie. Men moet ook dringend werk maken om her en der uit te leggen dat verkrachte vrouwen geen slechte vrouwen zijn maar slachtoffers die alle steun kunnen gebruiken. Misschien nog belangrijker dan financiële steun is de betrokken mannen het besef proberen bij te brengen dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor de teloorgang van hun toekomst en bij uitbreiding hun land.
Het is dan ook lovenswaardig dat verschillende mensen dit proberen te tonen maar laat ons niet vergeten dat dit niet enkel in Congo gebeurt (waar we o zo graag over berichten) maar dat er bv. ook in Oeganda zulke zaken gebeuren en waar men er niet in slaagt om de hoofdschuldige voor het internationaal oorlogstribunaal te brengen.
Anderhalf jaar geleden zag ik met eigen ogen een vluchtelingenkamp met enkele tienduizenden vluchtelingen (jawel, vooral vrouwen uit Oost-Congo) maar dit geraakt zelfs niet in de (internationale) pers…
Worden we het allemaal wat gewoon? Ik in ieder geval niet en ben heel tevreden dat Canvas deze reportage getoond heeft!
curriculum vitae
