GPX track 20100307

Waar ik heb wel over wil hebben, is het “beëindigen” van één van mijn hobby’s, nl. fotografie. Ik heb ondertussen al van enkele mensen te horen gekregen dat ik gek ben en dit klopt ook wel. Waarom stop ik dan? Mijn fotografie kon je eigenlijk indelen in drie thema’s: reisfotografie, natuurfotografie (vooral wandelen) en sportfotografie (vooral badminton). De laatste jaren ben ik door omstandigheden niet meer op reis geweest, dus mooie foto’s van verre bestemmingen had ik niet meer. Veel gewandeld is er, deels door tijdsgebrek, ook al niet meer. En enkele jaren geleden was ik, samen met Peter Beyen, huisfotograaf van de VBL waardoor ik o.a. een week naar het EK in Nederland heb kunnen gaan. Ondertussen heeft de VBL een andere huisfotograaf gevonden waardoor de motivatie bij mij helemaal weg was.

Een aandachtige lezer zal dus al ongetwijfeld hebben opgemerkt dat er dan bijna niet meer gefotografeerd werd. Dit klopt. Het laatste jaar heb ik misschien twee noemenswaardige shoots gedaan, beide in de Antwerpse haven en samen met de collega’s van de fotoclub Klik-Klak in Zaventem.

Ik heb de laatste jaren echter de fotografie zien evolueren naar een richting waar ik me niet goed bij voel; het lijkt wel of alles moet gephotoshopt worden. Wat puur is, krijgt weinig of geen kans meer. Het gaat hoe langer hoe meer om wie het best met een computer kan omgaan. Gelukkig zijn er nog enkele fotografen (meestal de hele goede) die consequent hun ding blijven doen en lak hebben aan wat de kudde wilt.

Daar ik met topmateriaal zit en vond dat dit serieus “misbruikt” werd, speelde ik al langer met de idee om ermee te stoppen. Ik vond gewoon mijn draai niet meer. Door mijn opleiding journalistiek geraakte ik dan opnieuw geïnteresseerd in video en na lang twijfelen heb ik dus besloten om deze richting uit te gaan. Het is een zware gok om wat je een beetje kent weg te gooien en in een ander avontuur te stappen maar risico’s moeten soms.

Deze blog zal dan ook stilaan evolueren naar een iets andere blog met meer aandacht voor videojournalistiek en al wat daarbij hoort.

Hieronder het materiaal dat wordt aangeboden. Laat mij eindigen met alle mensen te bedanken waarvan ik veel geleerd heb en de goede fotografen zullen me in ieder geval nog zien op tentoonstellingen!

1. Nikon D3 + L-plate Kirk BL-D3 + Lowepro Mini Trekker + 2 x Sandisk 2GB + 2 x Sandisk 1 GB -> prijs: 2750 EUR (verkocht)
2. Nikon AF-S 14-24 mm F:2.8 G IF ED -> prijs: 1100 EUR (verkocht)
3. Nikon AF-S 24-70 mm F:2.8 G IF ED -> prijs: 1100 EUR (verkocht)
4. Nikon AF-S 70-200 mm F:2.8 G IF ED -> prijs: 1250 EUR (verkocht)
5. Nikon Speedlight SB-600 -> prijs: 160 EUR (verkocht)
6. Nikon Speedlight SB-800 (x2) -> prijs: 250 EUR/stuk (verkocht)
7. Nikon TC-17 E II -> prijs: 250 EUR (verkocht)
8. Statief Gitzo G1325 (carbon) + G1321 Levelling Base + balhoofd Really Right Stuff BH-55 LR-> prijs: 700 EUR (verkocht)
9. Pocket Wizard Plus II (x4) + caddy’s (x3) + jack to sync cable (Nikon) -> prijs: 500 EUR (verkocht)

Ik wou zaterdag nog wat boodschappen in Leuven doen. Na mijn traditioneel bezoek aan de Nomade waar ik naar kaarten van de Noordkaap zocht (…) ging het richting AS Adventure. Ik wou onder andere een thermische onderbroek kopen en eventueel nog een jas. Heel veel passen dus en ik voelde stilaan de vermoeidheid in de onderrug opduiken.

Toen ik hierna naar Veltem-Beisem reed om mijn ploegmakkers een hart onder de riem te steken, had ik al wat moeite om de auto uit te raken. Hierna werd het alleen maar erger. Ik liep als een gebochelde rond.

’s Avonds was het (zuur) lachen geblazen op de quiz; ik was net een mannetje van 80 jaar…

“Gelukkig” moet ik morgen juist naar de specialist die weer opnieuw zal “kraken” en een infiltratie zal zetten. De periode tussen de behandelingen wordt steeds maar korter.

[zaagmode aan]Als ik nu eens één week iets kan doen zonder ergens pijn te hebbben…[zaagmode uit]

Vandaag dan voor de eerste maal met de fiets naar het werk. Als fietser merk je dan toch meer op hoe slecht een en ander geregeld is. Zo is er, vanaf de put in Diegem-Lo tot aan de brug van de Reno, geen verlichting! Dit zou te maken hebben met de nabijheid van de luchthaven (sic). Van daaruit ging het dan richting Haachtsesteenweg om linksaf te slaan naar het kruispunt met de Woluwelaan. Hier reed ik in het donker (op het fietspad!) in een put… Na het oversteken van het kruispunt ging het dan even langs de Woluwelaan waar je plots voor 50 m naar rechts moet. Iets verder kom je dan gewoon weer op de Woluwelaan. Hier moet je dan voor korte tijd je plaats tussen de wagens opeisen…

De rugzak (Northface Base Camp Compressor Pack) die ik gisteren nog aangeschaft heb om mijn laptop in te kunnen vervoeren, is niet echt gemaakt voor verre reizen maar daarvoor heb ik hem ook niet aangeschaft.

Nu de eerste koude opduikt, denk ik eraan om nog thermische onderkleding aan te schaffen.

In het week-end hoop ik van een serieuze rit te maken en dan stilaan wat kilometers beginnen af te malen.

Wat is dit juist en hoe krijg je het? Het is familie van het herpesvirus. Door een vermindering van de immuniteit kan het virus, dat al jaren sluimerend aanwezig is, plots actief worden. Wat zona echter zo berucht maakt, is dat één op vijf mensen een aandoening ontwikkelen die gekend is als post-herpetische neuralgie. Maanden na het verdwijnen van de blaasjes kun je nog spierpijn hebben. Ik mag hopen van tot de andere 80% te horen…

Hoe wordt het nu behandeld? Ik moet om de vijf uur (dus ook ’s nachts opstaan!) Aciclovir nemen, een antiviraal geneesmiddel. Verder veel rusten… Ik reinig de wonde ook tweemaal daags met Isobetadine.

Het is nu afwachten hoe het er volgende week uit ziet…

De heren dubbel speelde ik met Albert Reszczynski. We moesten onmiddellijk tegen één van de favorieten voor de zege: Falko Poels/Brent Rombouts. Persoonlijk vond ik dat we een zeer sterke partij gespeeld hebben ondanks 21-18/21-19 verlies (in tegenstelling tot wat er op toernooi.nl staat…). We bleven heel goed vlak spelen, spijtig genoeg zaten er bij ons net wat teveel vermijdbare fouten tussen. In ieder geval voor herhaling vatbaar!

De gemengd dubbel dan. We waren eerste reekshoofd en als enige van de zeven koppels vrij geloot. Dit betekende dat onze eerste wedstrijd rechtstreeks halve finale was! Wij gingen ervan uit dat dit tegen Sybren Tubbax/Annelies Goossens (De Voskes) zou zijn, het koppel dat ons nog op het tornooi van Everbergse geklopt had. Niet dus, zij verloren zwaar van de mij onbekende Fillissiadis/Salmon. Dit beloofde! De halve finale moet één van mijn betere van de laatste tijd geweest zijn: weinig fouten, smashen (jawel!), … alles lukte! We wonnen dan ook in twee sets met 21-13/21-17. De finale zou gaan tegen Josip Priels/Emmelie Eylenbosch. Vorig jaar hadden we nog de halve finale tegen hen gewonnen. We begonnen heel goed en kwamen 3-0 voor. Wat er dan gebeurde, zal weer een raadsel blijven. We verloren met maar liefst 9-21! De tweede set ging het stukken beter en gingen we “rusten” met 11-7 voorsprong. Ook nu weer echter een zwak moment en 11-13 achter… Het werd zelfs 14-20 maar dan maakten we plots 4 punten op rij! 18-20. Het kon dus nog… Spijtig genoeg net niet en onze tegenstanders wonnen verdiend met 18-21.

Voor de rest niets nieuws onder de zon; W&L en Dijlevallei verpletteren samen de tegenstand. Ik denk dat het dit jaar zelfs heel erg was…

Frontroller PLus

Tja, ik kon me dan toch niet houden… Gisteren schreef ik nog dat ik ging wachten om mijn fietstassen aan te kopen tot wanneer ik ze echt nodig had maar de aard van het beestje…

Alle gekheid op een stokje: wanneer ik de fiets ga hebben, is het dus ook effectief de bedoeling van hier zo snel mogelijk lange tochten mee te maken. Je hebt dan sowieso een of andere vorm van tas nodig. Na wat opzoekwerk lag de keuze eigenlijk voor de hand: tassen van Ortlieb. Dit merk heeft onder (langeafstands)fietsers al lang zijn deugdelijkheid bewezen en dus was het niet zo moeilijk om op dit merk uit te komen.

Backroller Plus

Toen ik naar De Fietser in Opwijk belde om te bestellen, kreeg ik de vraag waarvoor ik gevreesd had: “In welke kleur?” Nu heb je de tassen in rood, blauw, grijs, zwart en bij sommige modellen ook in het geel. De rode zie je het meest. Ik heb het liefst niets dat opvalt maar sommige mensen kiezen hier net wel voor zodat ze alles makkelijk in het oog kunnen houden. Daar mijn fiets in het zwart was, koos ik in eerste instantie ook voor de zwarte tassen maar toen ik wat beter naar de site keek, viel mijn oog op de Greenpeacelijn. Op de site las ik het volgende:

Twee gelijkgestemde geesten hebben elkaar gevonden: Greenpeace en Ortlieb hebben samen dit milieuvriendelijke tassenconcept ontwikkeld. Achter deze samenwerking gaat het gemeenschappelijk streven schuil om outdoorproducten op de markt te brengen die staan voor de levenshouding van de doelgroep: de basis voor ons bestaan beschermen en behouden. Om deze belofte goed in het vaandel – of beter gezegd: op de tas – te kunnen voeren, heeft Ortlieb de Greenpeace Line gebaseerd op de strengste criteria van het Bluesign-keurmerk. En daarbij is niet alleen gelet op materialen zonder schadelijke stoffen. Bij de toetsing werd het gehele productieproces, met vooraan het energieverbruik, in overweging genomen. De toekenning aan de “groene” Ortlieb-fietstas van het Bluesign-keurmerk bekroont niet alleen de samenwerking met Greenpeace, maar bewijst ook dat een functionele en milieuvriendelijke aanpak elkaar niet hoeven uit te sluiten.

Ultimate 5 Plus

Aangezien ik, in de mate van het mogelijke, probeer van ook mijn steentje bij te dragen tot natuurbehoud heb ik dus voor deze lijn gekozen.

En nu is de bankrekening leeg…

Ik begon dan ook al snel met op het internet diverse gespecialiseerde winkels te raadplegen: De Fietser in Opwijk, Vlerick Fietsen in De Pinte, De Vakantiefietser Amsterdam, … Belangrijk voor mij was de fiets ergens te kunnen kopen bij mensen met (reis)ervaring. Amsterdam leek me heel leuk maar wat ver om regelmatig eens “binnen te springen” (wat ik graag doe). Bleven nog de twee Belgische winkels over. Uiteindelijk koos ik voor De Fietser in Opwijk omdat de zaakvoerders, Wim Tollenaere en Isabelle De Vis, al heel wat trekkingskilometers achter de kiezen hebben en Opwijk ook weer korter bij de deur is dan De Pinte.

Op voorhand had ik al één en ander bekeken en samen met Isabelle werd uiteindelijk voor een Koga Signature gekozen. De fiets werd als volgt samengesteld:

• Frame: KS-TR 26 Mystic Black
• Voorvork: Wide Bone Vast
• Groepset: Rohloff (later meer hierover)
• Remmen: Magura HS-33
• Banden: Continental TravelContact 47 mm
• Stuur: PRO MTB Cross Country
• Stuurpen: Koga verstelbaar
• Handvatten: Ergon GC2-L
• Pedalen: Shimano PD-M324 Multi-Purpose
• Achterdrager: Tubus Logo
• Low-rider: Tubus ERGO inclusief standaard
• Dynamo: SON naafdynamo
• Koplamp: SON LED-koplamp Edelux gepolijst zilver
• Achterlicht: Busch & Müller 4D Toplight

Verder natuurlijk enkele kleinere extra’s zoals beugelslot, pomp, bidons, spatborden, … Het zadel koos ik niet via de Koga website omdat ik een ander op het oog had, de Brooks Flyer. De fietstassen heb ik ook nog niet gekocht; hiermee wacht ik tot ik ze daadwerkelijk nodig heb.

Het was echter nog niet gedaan. Isabelle heeft me volledig opgemeten via het Bikefitting-systeem zodat ik perfect op mijn fiets ga zitten. Mijn voeten, schouderbreedte, binnenbeenlengte, romplengte, armlengte, … werd allemaal heel precies opgemeten en vervolgens in de PC ingevoerd. Gelukkig gaf het programma overal groene waarden aan; ik had (althans op dit vlak) geen anatomische afwijkingen…

Het is nu wachten op de levering (enkele weken) en dan post ik wel een foto.