Ik kon de wedstrijd uitspelen maar geraakte achteraf nog amper in de wagen.

De dag nadien, donderdag dus, kon ik nauwelijks gaan. Eén probleem echter: ik had een interview voor mijn eindwerk in Leuven en kon dit eigenlijk niet afzeggen. Toch in Leuven geraakt en na het interview serieus afgezien.

Vrijdagochtend was het nog erger, ik moest zelfs hulp inroepen om me aan te kleden! Plots voelde ik me onwel worden en begon ook overdadig te zweten (het leek wel een douche). Nu was het echt wel tijd voor de dokter. Vermoedelijk heb ik een bloeddrukval gehad door de hevige pijn en natuurlijk zat mijn rug weer volledig geblokkeerd.

Eerst dacht de dokter mij een infiltratie te geven maar uiteindelijk werd het medicatie: Aceclofenac en Dafalgan 1g. Ik kreeg ook een week ziekteverlof voorgeschreven en het enige wat ik mocht doen was liggen en wandelen (dus niet zitten!).

Ik signaleerde ook de al maandenlange pijn aan mijn rechterschouder en dit is vermoedelijk een probleem met de supraspinatus.

Ondertussen zijn we een week verder en gaat het nu toch al iets beter: ik kan me opnieuw redelijk vlot aankleden en de pijn is ook wat minder. Ik ga nu om de twee dagen naar het fitnesscenter om (rek)oefeningen te doen en om de schouder wat te verstevigen.

Badmintonnen zal er de eerste week/weken vermoedelijk nog niet bij zijn…

Ik wou zaterdag nog wat boodschappen in Leuven doen. Na mijn traditioneel bezoek aan de Nomade waar ik naar kaarten van de Noordkaap zocht (…) ging het richting AS Adventure. Ik wou onder andere een thermische onderbroek kopen en eventueel nog een jas. Heel veel passen dus en ik voelde stilaan de vermoeidheid in de onderrug opduiken.

Toen ik hierna naar Veltem-Beisem reed om mijn ploegmakkers een hart onder de riem te steken, had ik al wat moeite om de auto uit te raken. Hierna werd het alleen maar erger. Ik liep als een gebochelde rond.

‘s Avonds was het (zuur) lachen geblazen op de quiz; ik was net een mannetje van 80 jaar…

“Gelukkig” moet ik morgen juist naar de specialist die weer opnieuw zal “kraken” en een infiltratie zal zetten. De periode tussen de behandelingen wordt steeds maar korter.

[zaagmode aan]Als ik nu eens één week iets kan doen zonder ergens pijn te hebbben…[zaagmode uit]

Wat is dit juist en hoe krijg je het? Het is familie van het herpesvirus. Door een vermindering van de immuniteit kan het virus, dat al jaren sluimerend aanwezig is, plots actief worden. Wat zona echter zo berucht maakt, is dat één op vijf mensen een aandoening ontwikkelen die gekend is als post-herpetische neuralgie. Maanden na het verdwijnen van de blaasjes kun je nog spierpijn hebben. Ik mag hopen van tot de andere 80% te horen…

Hoe wordt het nu behandeld? Ik moet om de vijf uur (dus ook ‘s nachts opstaan!) Aciclovir nemen, een antiviraal geneesmiddel. Verder veel rusten… Ik reinig de wonde ook tweemaal daags met Isobetadine.

Het is nu afwachten hoe het er volgende week uit ziet…

iPhone

Enkele maanden geleden had ik een Qtek9100. Spijtig genoeg werd deze gestolen… Ik besloot dan maar van een zeer goedkope gsm te kopen, een Nokia…

Nu moet je weten dat ik niet zo’n grote beller ben; af en toe een sms’je en dat is het meestal. Ik kom dan ook maanden toe met een prepaid van 25 EUR.

Maar ja, de aard van het beestje hé! Als fervent Apple gebruiker ben ik natuurlijk geneigd om de iPhone 3GS te kopen. Het alternatief is natuurlijk een BlackBerry (Curve).

Waarom zou je ene of de andere kopen?

Qua applicaties steekt de iPhone er met kop en schouders bovenuit; zowat alles vind je. Dé vraag is natuurlijk: “Heb je die applicaties wel nodig?”

Op het vlak van duurzaamheid wint de BlackBerry dan weer. De iPhone laat je best niet teveel vallen (geen enkele gsm trouwens) maar een Blackberry mag af en toe al eens uit je handen vallen (en dat gebeurt me meermaals…).

Je vindt voor de iPhone tal van spelletjes, iets wat bij de BlackBerry totaal ontbreekt. Wie me zo’n beetje kent, weet dat ik niet hoog oploop met spelletjes op een “computer” (daarvoor zijn de spelconsoles, toch?) dus dit is voor mij een makkie.

Blackberry

De iPhone is met dit alles duidelijk meer toegespitst op de “persoonlijke” gebruiker terwijl de BlackBerry dus eerder naar de “zakelijke” gebruiker neigt.

Hét grote struikelblok voor mij blijft echter dat je eigenlijk voor beide toestellen een veel te duur abonnement nodig hebt wanneer je over alle mogelijkheden wenst te beschikken (push-mail, …). De meeste BlackBerry-gebruikers krijgen hun abonnement echter terugbetaald door de werkgever en de iPhone-gebruikers die ik ken, zitten dan weer meer met hun applicaties bezig dan met echte gsm-functionaliteit (ja hoor, je kunt ook nog steeds gewoon bellen met beide toestellen…).

Gisteren was ik voor de zoveelste maal in het Mobistar Center in Leuven binnen gestapt en stond op het punt van een iPhone te kopen (tja, totaal irrationeel) maar het geluk lachte me een handje toe: geen voorraad en een wachttijd tot 8 weken. Het geld is opnieuw mooi weggelegd en ik gebruik nog wel even mijn goedkope GSM. Verschiet echter niet dat ik volgende week met een BlackBerry rondloop (want ik ben technofreak…).

Hoe kan dat nu, gaan jullie ongetwijfeld zeggen? Wel, zolang ik thuis was, voelde ik me tam niettegenstaande ik elke dag bezig was. Nu voel ik opnieuw een mentale vermoeidheid…

Ik ben momenteel bijna uitsluitend bezig met het inventariseren van al het materiaal en loop dus van de ene verdieping naar de andere en van het ene bureel naar het andere.

De collega’s vallen zeer goed mee. Natuurlijk is er nog een bepaalde schroom bij sommigen t.o.v. een nieuweling maar dag na dag krijg ik meer vragen en beginnen ze me toch al te vertrouwen.

Op donderdag moeten we tot 19.00 uur werken en wanneer je dan van 8.00 uur bezig bent, wordt het een lange dag zeker indien één of andere onverlaat van het badminton beslist van plots vader te worden…

Ik ben ook al ingeschreven voor diverse cursussen, nl. het beheer van de linuxserver. Gezien we voor een mogelijke vervanging staan, leek het me niet slecht om hier de nodige vorming rond te volgen.

Wel verschiet ik me van de omvang van een (kleine) gemeente. Het is echt wel ongelooflijk wat er allemaal gebeurt. Ik zal dan ook nog heel veel moeten leren maar zie het in ieder geval dik zitten!

De krant gelezen, boterhamen gesmeerd en dan gepakt en gezakt naar Machelen. Voor de eerste maal in mijn leven heb ik dus ook gepunt.

In de loop van de voormiddag heb ik vooral kennis gemaakt met de collega’s en heb ik wat uitleg gekregen over het IT-gebeuren. Het wordt in ieder geval wat aanpassen en mijn weg zoeken. En ja, ik kreeg al mijn eerste oproep: een klein e-mailprobleem dat ik gelukkig kon oplossen…

Na de middagpauze het netwerk wat verkend en me een beetje ingewerkt, iets wat de komende dagen, weken en zelfs maanden ongetwijfeld nog zal gebeuren.

De eerste contacten waren in ieder geval positief; het is natuurlijk voor iedereen wat zoeken en zelf zal ik me natuurlijk ook moeten bewijzen!

Wat wel opvalt is hoe weinig ik wel weet van hoe een gemeente werkt…

Wat jullie hier zeker niet gaan vinden, zijn roddels. Los van het feit of ik dit al zou willen, heb ik een deontologische code ondertekend waar ik me absoluut aan wil houden.

Soms geef ik hier kritiek op politici, …. Deze schrijfsels gebeuren dus steeds in eigen naam en niet in naam van het gemeentebestuur.

En dan nu: aftellen tot maandag!

Jobat

Als blijk van dank omdat ik via Jobat aan een job was geraakt, wou ik een doos pralines laten bezorgen.

De mensen van Jobat apprecieerden dit gebaar wel maar vroegen of ik geen artikel kon schrijven. Misschien vonden hierdoor langdurig werklozen ook nieuwe moed om te blijven solliciteren.

Dit was natuurlijk een kleine moeite.

Afgelopen week-end stond het artikel al in Jobat…