Na meer dan een jaar blessureleed heb ik afgelopen week-end deelgenomen aan het tornooi van Edingen, iets over de taalgrens Enghien genaamd. De heren enkel (in C2) gaf tweemaal 21-16 in mijn nadeel. Mijn tegenstander zou nadien nog wel wat wedstrijden winnen… Op zich was het grootste probleem hier het gebrek aan wedstrijdritme en racketvaardigheid; teveel shuttles gingen door het midden. Bovendien zat op sommige momenten de schrik voor blessures er nog in. Al bij al toch tevreden en vooral zeer rustig gebleven.
In de late namiddag volgde dan de gemengd dubbel (in C1). Ik had weer iemand “opgescharreld”, nl. Anneleen Moens van Everbergse. We hadden nog maar eenmaal samen gespeeld (twee weken geleden in Wobad) maar het leek wel te klikken. De eerste set werd vrij probleemloos met 21-14 gewonnen en de tweede set was het gewoonweg genieten. Normaal gezien ben ik niet snel tevreden maar wat we samen tactisch in die tweede set klaargespeeld hebben, was toch wel straffe kost. Het resultaat zegt alles: 21-5 alstublieft!
Zondagmiddag volgde dan de volgende wedstrijd tegen een niet al te sympathiek koppel. In een wedstrijd met wat discussie trokken we tweemaal met 21-18 aan het kortste eind na telkens met een viertal punten te hebben voorgestaan. Tactisch was Anneleen weer subliem en de reden dat we niet wonnen was gewoon dat ik net wat teveel C2-fouten maakte. Teleurgesteld maar zeer tevreden! Ik heb al met vele meisjes gespeeld en bijna allemaal zijn ze ondertussen B-speelster (wat wel iets zegt over HUN kwaliteiten…) maar wat Anneleen hier klaargespeeld heeft, was toch wel van het strafste dat ik meegemaakt heb. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet graag zou zien dat ze van klassement verhoogd (sorry, Anneleen!) en nog wat tornooien met mij wilt spelen want dankzij dit tornooi zie ik het badminton opnieuw wat zitten!
Posts in category Badminton
Eindelijk…
Provinciaal kampioenschap
Na een maand van stilte (writers block…) eindelijk nog eens een bericht.
Na maanden blessureleed (met al 45 x kinebezoek) heb ik zaterdag deelgenomen aan het provinciaal kampioenschap badminton in Machelen.
Ik had me veiligheidshalve maar ingeschreven in één discipline, de gemengd dubbel. Hiervoor had ik Sien Mispelter gevraagd. De eerste wedstrijd zelf werd met 21-18/21-19 verloren. Duidelijk was wel dat 9 maand niet badmintonnen zijn sporen nalaat, zeker en vast op oudere leeftijd en wanneer je het al moet hebben van inzet… Over mijn partner kan ik tevreden zijn: veel inzet en goed spel (al vond ze zelf van niet…). Er zat ongetwijfeld meer in met mezelf in betere doen!
Belangrijkste was echter dat ik pijnloos kunnen spelen heb. De hinder is nog steeds dezelfde als een jaar geleden maar pijn heb ik niet meer tijdens het spelen.
Voor Nieuwjaar speel ik sowieso geen tornooien meer en wanneer ik terugkom van Oeganda bekijk ik wel hoe het verder moet. Het deed in ieder geval deugd om nog eens competitief te zijn!
Madrid: WK badminton (deel 2)
De wedstrijden zelf dan. Tja, zoals steeds spectaculair met opnieuw een overwicht van de Chinezen. Wel bleek op dit WK dat de andere Aziaten het wat laten afweten (waar zaten de Indonesiërs?) en dat Europa het in de heren dubbel en gemengd dubbel niet zo slecht doet.
De verrassingen: Donna Kellogg/Anthony Clark die finale halen van de gemengd dubbel, Robert Blair/Anthony Clark (opnieuw) die de finale van de heren dubbel halen. Tot en met de finales was Anthony Clark voor mij dé man van het tornooi. Spijtig genoeg waren de finales er voor hem teveel aan.
In het heren enkel en dames enkel een verstikkende dominantie van de Chinezen. Bij de mannen kan al jaren maar één Europeaan opboksen tegen hen: Peter Gade. Bij de dames enkel (en neem de dubbel er ook maar bij) komt zelfs niemand in de buurt van de Chinezen. Hier mochten we echter een verrassing van formaat noteren: de halve finale van Petra Overzier (reeds tweemaal te bewonderen op de Yonex Belgian International).
De gemengd dubbel is ongetwijfeld de meest open discipline. Het verschil is, na het vertrek van Kim/Ra, heel klein geworden. Hier hebben we een nieuwe favoriet: de Thai Prapakanol.
In het heren dubbel is er één koppel dat er toch wat bovenuit steekt: de Chinezen Cai en Fu. Zelden een zo groot klasseverschil gezien als in de finale heren dubbel. De halve finale tegen Eriksen/Lundgaard was hier eigenlijk de finale.
Al bij al toch weer een geslaagd tornooi gezien met als negatieve noot natuurlijk de opgave van Mette Schjoldager…
Madrid: WK badminton (deel 1)
Samen met Joeri Ven, Greet Louw, Thomas Wijnhoven en Freek Ceymeulen vijf dagen naar het WK gaan kijken. Ter plekke ook nog de familie Verleyen tegengekomen.
Organisatorisch was dit WK ongetwijfeld een regelrechte ramp. Bij onze aankomst trokken wij onmiddellijk naar het ticket office. Dit was (tijdens het WK!) gesloten tussen 12.00-15.00… Er waren geen wedstrijden in deze periode (dachten we). Na wat aandringen toch aan onze tickets geraakt. Vervolgens wist niemand echt waarlangs we binnen moesten. Er waren ook nergens aanduidingen te bespeuren. Na een klein kwartier dwalen langsheen donkere gangen zagen we waar we moesten zijn. Ondertussen waren de wedstrijden natuurlijk gewoon verder aan het gaan…
De veiligheidsmensen hebben ongetwijfeld nog onder het Francoregime gediend en kenden niets van sport, laat staan badminton. Je mocht niet binnen met flesjes water, ttz de dop moest eraf want je zou hiermee kunnen gooien… Op een botte manier werd iedereen tegengehouden waar hij niet mocht zijn (op zich normaal) maar men trok dit tot in het absurde door. Zo moest Kamilla Juhl naar de TV voor een interview en werd zij tegengehouden. Ze moest een omweg doen om aan de TV-stand te geraken… Persfotografen werden voortdurend aangemaand om zich te bukken, … wat op de laatste dag bijna tot een slaande ruzie leidde met een Aziaat.
Er waren nooit tabellen beschikbaar op het einde van de dag zodat je moest raden wie wanneer speelde.
Op zaterdag (halve finales) begon de eerste wedstrijd om 12.00 uur. Om 11.55 pas gingen de deuren open zodat veel mensen een stuk van de wedstrijd misten.
Op de hoofdaffiche stond een speler van Forza afgebeeld terwijl Yonex de hoofdsponsor was…
Gesprekken met spelers, persmensen, … leverde steeds dezelfde commentaren op: slecht tot heel slecht!
Yonex Belgian International 2006
Van woensdagavond 6 september t.e.m. zondagavond 10 september was ik opnieuw aanwezig op de Yonex Belgian International. Mijn taak bestond erin om de uitslagenverwerking in goede banen te leiden, deze op het internet te publiceren, de tabellen regelmatig uit te printen (en op te hangen) en, indien de mogelijkheid zich voordeed, nog wat foto’s te nemen.
Buiten Peter Beyen was er ook iemand van Badmintonphoto. Deze jonge gast was ik ook al tegengekomen op het Europees kampioenschap. Hoe werken ze? Zet je fototoestel aan, zet het op full speed en schiet je kaartje vol. Er zal dan wel een goeie tussen zitten… Om de zoveel minuten naar de laptop om het kaartje te downloaden…
Het tornooi zelf vond ik een succes met vooral in de breedte veel betere spelers. De finales zelf vielen wat tegen, het mocht net wat spannender. Man van de finales was ongetwijfeld de Zweed Hirschfeldt die De Nekker in vuur en vlam stak.
Moe maar voldaan is het alvast uitkijken naar editie drie…
