Zaterdagochtend 7.00 uur. Plots begint de wekker lawaai te maken. Welke idioot staat nu op een zaterdag om dit uur op? Ik dus want het tornooi van Hebad staat op het programma. Niet om zelf te spelen maar om “wat” te coachen.

Om half acht rijd ik richting Veltem-Beisem om aan de Hyundai garage van Veltem Motors (product placement…) broer en zus Lambrechts op te pikken. Drie kwartiers later komen we in Heusden-Zolder aan. Ook reeds aanwezig: de familie Goossens en de familie Lenaerts. Het zijn ook steeds dezelfden…

Het begint al onmiddellijk met twee wedstrijden tegelijk. Maarten en Maarten (neen, geen Vlaams schlagerduo) gaan van start in HEC2. Maarten L. heeft het in de eerste set moeilijk om in zijn ritme te komen maar de tweede lukte het heel wat beter. Maarten G. heeft helemaal geen problemen.

Nicolas Lambrechts, eerste reekshoofd en bij de voorbeschouwingen geteld bij de favorieten, speelt een eerste set zoals vele malen: stofzuigen en dan maar verlengingen spelen… De eerste set wordt met 25-23 gewonnen. Hierna gaat het vlotter…

Maarten L. wint vervolgens opnieuw vrij vlot zijn tweede enkel. Maarten G. moet tegen Pieter Troosters (reekshoofd 3/4) en heeft volgens ingewijden niet veel kans. Dit was een match om duimen en vingers bij af te likken met alle ingrediënten erin: goed spel, spanning, … Het is ook de eerste maal dat de maagspieren (zenuwen) op de proef worden gesteld. Uiteindelijk wint Maarten G. de derde set met 23-21 na wat voor mij zijn sterkste enkel in de C2 is geweest!

Iets na de middag beginnen ook de dames eraan. Justine mag de spits afbijten in dames enkel C1 en heeft het heel moeilijk. Met 21-16/25-23 wordt deze wedstrijd alsnog gewonnen. Eerste maagklachten duiken op…

Stijn Lenaerts verliest zijn eerste wedstrijd in HEB1 maar deze wedstrijd heb ik niet gezien. Iets later wint hij wel met Koen Mutton de HDB van het eerste reekshoofd…

Er is nu tijd genoeg om wat te eten. Lekkere broodjes met balletjes en een enveloppe met een mogelijke prijs in gaan dan ook vlot weg. De jeugd zit zich ondertussen te amuseren met een PSx of iets dergelijks…

Justine heeft het niet makkelijk in haar tweede wedstrijd. Tegen Lore Petry wordt met 21-14/21-14 verloren. Kracht en ervaring tekort.

Annelies, die ook al van ‘s morgens aanwezig is, mag dan aan de bak in DEC2. Het wordt wat werken geblazen maar de wedstrijd wordt toch nog gewonnen met 21-15/21-16.

Miserie nu is dat vele wedstrijden tegelijk worden gespeeld en ik niet weet waar eerst kijken. Gelukkig helpt het lot me wat door de wedstrijden naast mekaar te zetten. Nicolas en Maarten L. winnen hun eerste dubbel C2 met… 22-20/21-12.

Even later mag Nicolas opnieuw aan de bak in HEC2 en wint nu toch eens vlot in twee sets.

Kwart voor zes in de kleine zaal. “Onze” delegatie neemt zowat alle banken in want wie speelt er tegen mekaar? Maarten L. tegen Maarten G. De ouders (e.a.) vol spanning. Maarten G. begint het best aan de wedstrijd en Maarten L. toont de eerste tekenen van vertwijfeling. Naar het einde van een spannende eerste set trekt “Luminus” toch nog het laken naar zich toe met 21-19. Bij Maarten G. is de veer nu gebroken en dus stoomt Maarten L. door naar de halve finale. Spijtig dat ze zo vroeg al tegen mekaar moesten!

Stijn en Koen winnen ook hun volgende wedstrijd in HDB.

Het is nu ondertussen al voorbij zevenen en de lange dag begint stilaan wat sporen na te laten. Maarten en Justine moeten in GDC1 tegen de sympathieke Tienenaars Ben Lauwens en Lien Heyman. De eerste set wordt moeizaam gewonnen door “mijn” poulains maar in de tweede wint de ervaring van Ben het. Tijd voor wat bijsturing dus en de derde set wordt al bij al vrij vlot gewonnen.

Tegelijkertijd zijn op het veld ernaast (jawel) Maarten en Annelies aan hun maidenwedstrijd begonnen in GDC2. Daar ik nog even out (wel degelijk met een t) ben , speelt Annelies met broerlief. En ja hoor, ze doen het ervoor. Eerste set wordt gewonnen met 22-20, de tweede met 21-16.

Hierna is het tijd om huiswaarts te keren en snel gaan slapen want morgen (lees zondag) staat opnieuw een lange, drukke dag te wachten…

Zondag om 7 uur gaat mijn wekker. Welke idioot heeft deze zo vroeg gezet? Ikzelf dus. Opnieuw de Lambrechtsjes opgeladen (Juju was amper wakker…) en dus terug richting Heusden-Zolder.

Om 9.00 uur werd begonnen met de poulewedstrijden in DDC1. Justine speelde deze keer met Annelies en mocht beginnen tegen… Ine die was ingeschreven met Amy Bronselaer. Justine en Annelies draaiden verrassend goed en hadden de eerste set binnen handbereik. Een nipt, betwistbaar punt op 20-19 zorgde uiteindelijk voor winst voor Ine. De tweede set ging ook naar Ine. Het viel me echter op hoe fel Justine en Annelies zich amuseerden op het veld.

Maarten G. en Annelies moesten dan al halve finale GDC2 spelen. En jawel, opnieuw een nagelbijter. Met 21-16/22-20 werd wel gewonnen en de ontlading was redelijk groot…

Maarten L. en Justine moesten dan tegen het tweede reekshoofd, een echte test dus. Na een zeer sterke partij van beide was een nieuwe finale een feit!

In hun halve finale van de HDC2 maakten Maarten L. en Nicolas korte metten met de tegenstand. Finale nummer drie dus.

Annelies en Justine verloren hun tweede wedstrijd in DDC1 na een zeer aangename wedstrijd.

Stijn en Koen verloren hun halve finale in HDB.

Middag en… drie wedstrijden tegelijk! Gelukkig wonnen zowel Maarten L. als Nicolas vrij vlot hun halve finale in HEC2 zodat ik op de wedstrijd van Annelies kon concentreren. Tegen de zeer jeugdige Laura Poelmans werd een plannetje uitgedokterd en het leek te werken: 21-10 en 7-0 voor. Badminton is en blijft echter onvoorspelbaar en even later stond het zowaar 8-9 voor Laura! Op 10-11 was het dus tijd om een tandje bij te steken en gelukkig draaide alles goed uit; 21-16 winst en zesde finale in totaal.

Tijd om de inwendige mens met een broodje boulet te versterken! Ondertussen hoorde ik echter wat geroezemoes en wat bleek? Maarten L. aka Luminus was op basis van het saldo van de halvefinalewedstrijden uitgeroepen tot speler van het tornooi. Twee flessen, champagne en een tablet-pc waren zijn deel plus eeuwige beroemdheid op Facebook!

Onze eerste finale was deze in de HDC2. Maarten en Nicolas moesten het opnemen tegen Dimitry Luyckx/Dries Werckx. De eerste set was voorspelbaar maar werd toch nog met 22-20 gewonnen. Je begon echter al bij zowel Maarten L. als Nicolas de eerste tekenen van vermoeidheid te zien. De tweede en derde set gingen dan ook naar de frissere tegenstanders.

Wij waren ondertussen ook aan het puzzelen geslagen omdat Annelies nog drie wedstrijden moest spelen en om 15.00 uur in Tielt-Winge verwacht werd voor de competitie!

Eerste van een drieluik was de finale GDC2. De eerste set werd met 23-21 verloren, de tweede set met 21-10. Ik heb weinig van deze wedstijd gezien daar ik naar een andere wedstrijd aan het kijken was en Stijn de coaching voor zijn rekening nam.

In haar finale DEC2 tegen Hanne Lambrichts was het een alles behalve frisse Annelies die we te zien kregen. De eerste set was nog enigszins spannend en werd met 21-19 verloren. Annelies was echter stikkapot en al vrij snel besloten we om de handdoek te gooien (discipline was toch niet geldig): 21-10 verlies.

De wedstrijden kwamen nu snel, te snel voor Annelies. Samen met Juju verloor ze haar derde wedstrijd in DDC1 maar ik kan het niet genoeg herhalen: lang geleden dat ik nog zo met plezier naar een lachend, goed spelend koppel gekeken heb!.

Het was nu klaarmaken voor dé finale van de dag, deze tussen Maarten L. en Nicolas. Wat nog een bijkomend pigment aan deze wedstrijd gaf was dat de winnaar C1 zou worden… Geen ouders in de zaal (Agnes naar de Vet-Cup, Mia thuis) dus ik na elke set sms’en (vermoedelijk was dit niet zo goed voor de “tikkers”). Ik zette voorzichtig in op Nicolas gezien zijn halve finale en was niet de enige. Nicolas begon ook zeer voortvarend en won met maar liefst 21-11. Zou Maarten L. de handdoek gooien? Even leek het erop, vooral omdat Nicolas vrijwel foutloos bleef spelen. Gelukkig waren de ouders er niet want anders hadden we ongetwijfeld de 100 moeten bellen. De tweede set was immers ongelooflijk spannend. Net toen we dachten dat Nicolas eindelijk zijn C1 zou halen begon Maarten L. bevrijd en alles-of-niets te spelen. Nicolas kwam op 21-20 op matchpunt maar Luminus werkte dit op een onnavolgbare manier weg en won uiteindelijk met 21-23. Ik ga jullie wegens privacyredenen de tweets van beide moeders besparen maar die waren duidelijk aan het sterven… Wie zou nu mentaal het sterkst zijn in de derde set? Ze bleven mekaar geen duimbreed toegeven en er werd gedraaid met 11-11. Een ruime pauze was meer dan verdiend en de toeschouwers stroomden ook toe op onze unit. Maarten L. maakte een kloof maar Nicolas gaf maar niet af. Uiteindelijk ging de overwinning naar Maarten L. met 21-18. Maarten L. C1 dus na een wedstrijd die geen verliezer verdiende. De volgende is voor jou, Nicolas!

En nog was het niet gedaan. Maarten L. en Justine moesten immers nog aan de bak voor de finale GDC1. Ik zag echter al op voorhand dat dit voor beide dé wedstrijd teveel zou worden. Ik heb hen dan maar gezegd dat ze wat moesten proberen te genieten maar ook dat zat er niet meer in. Zelfs de tornooileiding kwam zeggen dat deze wedstrijd er duidelijk teveel aan was…

Al bij al dus een zeer sterk tornooi van onzentwege. Weer heel veel werkpunten ontdekt voor enkele spelers maar ook voor de coach/trainer(s).

Het was zwaar, zeer zwaar maar ik heb ervan genoten en de sfeer tussen de spelers/ouders was deze van “de goeie ouwen tijd”. Merciekes, dit maakt het allemaal wat draaglijker.

En nu? De champagne van Maarten L. aka Luminus aka playboy op drinken. Gezondheid!

De heren dubbel speelde ik met Albert Reszczynski. We moesten onmiddellijk tegen één van de favorieten voor de zege: Falko Poels/Brent Rombouts. Persoonlijk vond ik dat we een zeer sterke partij gespeeld hebben ondanks 21-18/21-19 verlies (in tegenstelling tot wat er op toernooi.nl staat…). We bleven heel goed vlak spelen, spijtig genoeg zaten er bij ons net wat teveel vermijdbare fouten tussen. In ieder geval voor herhaling vatbaar!

De gemengd dubbel dan. We waren eerste reekshoofd en als enige van de zeven koppels vrij geloot. Dit betekende dat onze eerste wedstrijd rechtstreeks halve finale was! Wij gingen ervan uit dat dit tegen Sybren Tubbax/Annelies Goossens (De Voskes) zou zijn, het koppel dat ons nog op het tornooi van Everbergse geklopt had. Niet dus, zij verloren zwaar van de mij onbekende Fillissiadis/Salmon. Dit beloofde! De halve finale moet één van mijn betere van de laatste tijd geweest zijn: weinig fouten, smashen (jawel!), … alles lukte! We wonnen dan ook in twee sets met 21-13/21-17. De finale zou gaan tegen Josip Priels/Emmelie Eylenbosch. Vorig jaar hadden we nog de halve finale tegen hen gewonnen. We begonnen heel goed en kwamen 3-0 voor. Wat er dan gebeurde, zal weer een raadsel blijven. We verloren met maar liefst 9-21! De tweede set ging het stukken beter en gingen we “rusten” met 11-7 voorsprong. Ook nu weer echter een zwak moment en 11-13 achter… Het werd zelfs 14-20 maar dan maakten we plots 4 punten op rij! 18-20. Het kon dus nog… Spijtig genoeg net niet en onze tegenstanders wonnen verdiend met 18-21.

Voor de rest niets nieuws onder de zon; W&L en Dijlevallei verpletteren samen de tegenstand. Ik denk dat het dit jaar zelfs heel erg was…

De eerste speeldag ging in Keerbergen door. Voor de Veltem Vets traden aan: Anne De Keyser, Martine Poncelet, Reile Ramaekers, Rudy Engels, Philippe Geerts en Mark Peeters. Puur op basis van klassement waren wij het “zwakke broertje” van reeks 1. In reeks 2 zaten vooral recreanten en D-spelers.

Onze eerste ontmoeting ging tegen Halle. Deze, zeer sympathieke, club kennen we al enkele jaren en we hadden onlangs nog tegen hen competitie gespeeld. Uiteindelijk wonnen we deze keer met 5-1 van hen (in de Vet-Cup wordt er één dames dubbel, één heren dubbel en vier gemengd dubbels gespeeld) maar de meeste wedstrijden werden heel nipt gewonnen.

Hierna was het tijd om de inwendige mens te versterken. Ik had deze keer gezorgd voor rijsttaart en deze werd goed verorberd. We zouden onze krachten dan ook nodig hebben tegen de favorieten voor de “titel”, Tots Keerbergen.

De heren dubbel en dames dubbel gingen nipt verloren en dit tegen soms twee klassementen hoger (C2 tegen B2). In de eerste gemengd dubbel maakten Anne en ikzelf oorspronkelijk brandhout van onze hoger geklasseerde tegenstanders. Spijtig genoeg hadden we dan een klein akkefietje en verloren zo onze wedstrijd. 3-0 achter dus. Naast ons hadden Philippe en Reile echter weten te winnen en kon voor ons de pret al niet meer op! Martine en ikzelf wilden dan ook hetzelfde proberen en jawel, tegen B2/C1 werd er in de derde set met 21-19 gewonnen! Naast ons speelden Philippe en Anne ook een schitterende wedstrijd en moesten, ook al tegen B2/C1, in de derde set de duimen leggen met… 20-22! Bijna hadden we dus een gelijkspel uit de brand gesleept!

Nadien werd één en ander natuurlijk nog doorgespoeld met het nodige vocht en iedereen was het erover eens: de Vet-Cup was op een zeer toffe manier van start gegaan!

Vanaf morgen t.e.m. zondag zit ik opnieuw in De Nekker te Mechelen om mee te helpen met de vierde editie van de Yonex Belgian International.

Als lid van het organisatiecomité ben ik verantwoordelijk voor de website, de uitslagenverwerking, fotografie en dagkrant.

Vorige edities had ik de website steeds in Dreamweaver gemaakt. Omdat anderen ook toegang tot de site wilden om artikels toe te voegen, heb ik een spiksplinternieuwe gemaakt, deze keer in Joomla. Vorige week was het dus even stressen omdat Turken de site gehacked hadden maar gelukkig is alles toch in orde gekomen…

De uitslagenverwerking zal totaal anders zijn. Typte ik de vorige drie keer steeds alle uitslagen zelf in, nu zal alles automatisch gebeuren. Vanuit mijn pc wordt er een verbinding gelegd met een server die de wedstrijden dan “doorseint” naar kleine laptops die bediend worden door de scheidsrechters. Alles kan ook live op het internet gevolgd worden via toernooi.nl

Dit alles geeft me opnieuw wat meer tijd om me bezig te houden met mijn grootste hobby: fotografie. Samen met Peter Beyen en Fons Van der Vorst gaan we weer voor een overdaad aan (goede) foto’s zorgen…

Nieuw voor mij is de dagkrant. Tot op heden was dit het speelterrein van Jan Henckens en “Sister Betty”. Jan zal zich echter iets meer met de zaal bezighouden waardoor ik het “redacteurschap” overneem. Bedoeling is om wat interviews met buitenlanders te doen, voor- en nabeschouwingen bij de wedstrijden en ander moois.

Het beloven dus weer drukke maar plezierige dagen te worden…

Kom gerust af, het zal de moeite lonen!

Het heren enkel heb ik aan mij laten voorbij gaan zodat vandaag alles op de dubbels kon worden gezet.

In het heren dubbel speelde ik aan de zijde van A-speler Joeri Ven. Normaal gezien zou ik dus voortdurend tegen A’s en B1′s moeten optornen en eventueel ook B2′s en C1′s. Wegens het gebrekkig aantal inschrijvingen uit het C2 en D-klassement was de indeling deze keer heren dubbel +35 en heren dubbel +45.

Onze eerste wedstrijd moesten we al onmiddellijk tegen clubgenoten Bert Smets (B2) en Bart Gilis (C1). Eerder onverwacht wonnen we in twee sets waarbij vooral opviel hoeveel sneller er werd gespeeld dan in de C2. Heel leuk was de regelmatige coaching van Joeri die ik zo goed mogelijk probeerde uit te voeren.

De eerste gemengd dubbel (met Reile Ramaekers) was eigenlijk al onmiddellijk finale. In een supernerveuze maar zeer sportieve wedstrijd tegen Albert Reszczynski/Agnes Robeyns trokken we uiteindelijk in drie sets (derde 21-19) aan het kortste eind. Alles op de dubbel dan maar!

Ik had op voorhand wat schrik voor de dubbel tegen thuisspelers Luc Somers en Marcel Kuiper. Ondertussen was er echter (opnieuw) slecht nieuws te rapen; Bert Smets was door zijn enkel gegaan en men vreesde een beetje voor afgescheurde gewrichtsbanden…

De heren dubbel verliep wel heel voorspoedig zodat we zelfs tijd hadden voor wat frivoliteiten! Twee op twee en dus finale! Deze finale ging tegen Tienenaars Tomasz Cyran en Peter Mas die ik nog kende van hun Glabbad-tijd. Het was op voorhand al duidelijk wat er ging gebeuren: zij gingen absoluut voor winst en zouden er geen wedstrijd van maken, lees alles op mij spelen en me afmatten.

Dit is hen uiteindelijk ook gelukt. In de eerste set maakte is steeds dezelfde fout: op een smash steeds maar wild terugmeppen tot de smash niet meer terug kwam. Joeri raadde me ettelijke keren aan om gewoon te blokkeren zodat wij de aanval konden overnemen. We stonden in de tweede set redelijk achter en ondanks braakneigingen maar dankzij inzet werd het nog 22-20 voor ons. In de derde set werd zo mogelijk nog meer op mij gespeeld met gekend gevolg. Ik vocht voor wat ik waard was maar Joeri kwam veel te weinig in het spel voor. De anderen wonnen…

Tot slot hadden Reile en ikzelf nog de gemengd dubbel voor de tweede plaats tegen het Halse koppel Lieve Velter/Piet Van Hoylandt. Piet was nog maar van september aan het badmintonnen en dit liet zich zien. Nu kun je dit uitbuiten tot en met maar het is voor iedereen plezanter wanneer we er allemaal wat aan over houden. Op een zeer rustige en plezante manier wonnen Reile en ikzelf zodat er dus twee zilveren medailles uit de bus rolden.

Ik heb eigenlijk heel veel geleerd uit dit tornooi: ten eerste dat het frapant is dat een A met een C2 wilt spelen, ten tweede dat die A je dan nog op een correcte manier op je fouten wijst en drie dat er vooral plezier in het spelletje moet zitten. Het kan misschien wat melig klinken maar bedankt Joeri voor deze dag, los van het verlies heb ik er op alle vlakken van genoten en zal hier ongetwijfeld wat van meepakken in mijn nog prille carrière…

Bert kwam ook nog binnen gepikkeld en het was gelukkig minder erg dan gevreesd. Ondertussen ligt “Makke” Peeters in de lappenmand, Bert nu ook en wie loopt er als een hinde over het veld? Bompa!

Tot slot nog meegeven dat ik de kans heb gekregen om tot tweemaal toe Jolien Van Hoof te mogen coachen met positief gevolg. Het is leuk een talent te coachen die bovendien wilt luisteren en dit zelfs vertaalt naar haar partner toe.

En dan is het nu beukenootjes rapen voor de verdiende “winterslaap”!

Ik had me opnieuw alleen voor gemengd dubbel C2 ingeschreven zodat ik zeker geen onnodige krachten zou verspelen.

Het is echter een totale afgang geworden. In de eerste wedstrijd moest ik spelen tegen ex-Wobadder Filip Logist met gelegenheidspartner Laetitia Stassen. We wonnen de eerste set maar dan sloeg het noodlot toe: ik ging opnieuw door mijn knie. Ik heb nog geprobeerd om dit enigszins te verbergen maar het lukte niet en we verloren dan ook in drie sets. Heel erg frustrerend vooral om we er echt voor wilden gaan.

Vandaag is de knie wat stijf en wordt het afwachten hoe deze gaat evolueren naar volgende zondag toe.

Tijdens de vergadering voor de veteranenontmoetingen zagen we hoe iemand werd weggevoerd met de 100. Achteraf bleek het om ploeggenote Sien Mispelter te gaan! Blijkbaar was ze onwel geworden en wou de tornooileiding terecht geen risico’s nemen. Ik ben haar dan maar een kort bezoekje gaan brengen in het UZ te Jette waar ze tot dinsdag moet blijven. Men gaat verdere onderzoeken doen maar het lijkt allemaal wel ok. In ieder geval: veel beterschap, Sien!

In onze eerste wedstrijd maakten we vooral fouten en kwamen de eerste set 19-12 achter. Was het concentratieverlies van de tegenstander of wat dan ook maar iets later stond het plots 19-19. Terecht verloren we uiteindelijk met 22-20 en hierna ging het totaal niet meer (21-13). Geen bezieling, geen techniek, niets…

Onze tweede wedstrijd was een doordruk van de eerste met opnieuw een nipt verlies in de eerste set (21-18) ondanks schabouwelijk spel van onzentwege en een tweede set die er teveel aan was (21-17).

Bon, een tornooi om snel te vergeten en dus op naar volgende week. Dan is het Dilbeek en voor Margo wordt het de laatste kans om haar C1 te halen. Indien we dit willen laten slagen, zullen we beiden wel gemotiveerder en beter moeten spelen!

Duidelijk is wel dat hedentendage puur dubbel spelen in het gemengd niet werkt. Je kunt gewoon veel te weinig druk zetten aan het net en zit hierdoor veel te snel in verdediging.

Ik had enkel ingeschreven voor de gemengd dubbel. Reeds lang wou ik eens met Martine Poncelet van De Voskes spelen en vandaag zou het dus gebeuren.

De eerste wedstrijd ging al onmiddellijk tegen clubgenoten Anne De Keyser en Philippe Geerts. Ik haat dus spelen tegen clubgenoten en het was er aan te zien: hypernerveus en veel teveel fouten. Bovendien speelden mijn ploeggenoten stukken beter dan vorige week in de club. Uiteindelijk wonnen Martine en ik in twee sets als was de tweede een dubbeltje op zijn kant (24-22 na 16-20).

De tweede wedstrijd was tegen een voor mij onbekend koppel van Rillaar (Patrick Tuerlinckx/Carinne Coolens). De zenuwen waren ondertussen onder controle en het was eraan te merken. Martine en ik vonden mekaar ook beter. Tamelijk vlot werd deze wedstrijd gewonnen met 21-16/21-7.

De derde wedstrijd zou wel eens de sleutelwedstrijd kunnen worden: tegen het koppel van Brussels, Erica Offreyns/Gerald Tyers zou het zeer moeilijk worden. Op het tornooi van Drop Merchtem had Erica me nog uit de finale gehouden. De eerste set werd verloren maar er werd voor elk punt gevochten. In de tweede set leek het de verkeerde kant uit te gaan maar het karakter van Martine en mezelf brachten soelaas: winst en dus een derde set. Deze set was niet voor hartlijders; voortdurend ging het op en neer. Uiteindelijk verloren we met 21-19 en zou het afwachten zijn wat onze laatste wedstrijd zou geven en ook wat de andere teams nog zouden doen.

De laatste wedstrijd ging dan tegen Dilbekenaar Patrick Marcoen en Anja Swalens (ma Lander Pint). Zij hadden ook al één wedstrijd verloren zodat de verliezer van deze wedstrijd uitgeschakeld zou zijn voor de eindoverwinning. De eerste set was nog redelijk spannend maar wonnen we uiteindelijk nog redelijk vlot. Wat er in de tweede gebeurde mag joost weten want we liepen er gewoon over: plots lukte niets meer aan de overkant. We wonnen deze vreemde wedstrijd met 21-17/21-6.

Er zou dus geteld moeten worden. Uiteindelijk wonnen Martine en ikzelf het tornooi wat voor Martine dus twee op twee betekende want in de voormiddag had ze aan de zijde van Anne De Keyser de dames dubbel gewonnen. Martinneke was heel content

Nadien zijn we nog iets gaan drinken en knabbelen en zo werd het wel een heel leuke 1 mei. Nu zaterdag speel ik gemengd met Margo Abeloos in Leopoldsburg en dus wordt het weer wat batterijen opladen…