D-Eye's Weblog » Algemeen

WK Atletiek: Usain Bolt

Rudy Engels — Mon, 17 Aug 2009 17:52:29 +0000

Tja, wat kun je van deze man nog zeggen? In de kwartfinale loopt hij, samen met trainingsmaatje Daniel Bailey, gezellig keuvelend over de meet en loopt nog 10.03. In de halve finale “bolt” hij uit en loopt 9.89. In de finale heeft hij pas de zesde reactietijd (te verwaarlozen trouwens) maar heeft een rugwind van 0.9 m/s (max. toegelaten: 2 m/s). Vervolgens snelt hij van iedereen weg en komt in 9.58 over de meet. Vorig jaar liep Tyson Gay tijdens de selectiewedstrijden voor de Olympische Spelen al eens 9.68 maar had toen…4.1 m/s rugwind! Diezelfde Tyson Gay liep nu, als tweede, een nieuw Amerikaans record met 9.71 maar stond zelfs niet op de foto… Dé vraag die nu wordt gesteld is of het nog sneller kan. Ik vermoed van wel. Indien alles optimaal is, snelste piste, maximaal toegelaten rugwind en concurrentie, dan vermoed ik dat Bolt er nog wel eens een tiende of zelfs meer kan vanaf doen. Ik zit echter nog met een andere vraag; gezien zijn lichaamsbouw, tot was is die man in staat op de 400 m? Het wereldrecord van 43.18 staat al sedert 1999 op naam van Michael Johnson. Onder de 42 seconden?

Biomechanische analyse 100 meter

TdF 2009 (11)

Rudy Engels — Sat, 25 Jul 2009 16:18:35 +0000

Door de basiscursus fotografie die ik gaf heb ik enkel nog de laatste kilometers van de 20ste rit met aankomst op de legendarische Ventoux gezien. Maar net als in de meeste bergetappes heb ik blijkbaar niet veel gemist… Het zou de etappe worden waarin Andy Schleck Contador zou aanvallen en Fränk Schleck en co Lance Armstrong. Tempoversnellingen van Saxo Bank en Astana hadden het peloton aan de voet in Bédoin reeds uitgedund tot een twintigtal renners. Juan Manuel Garate van het teleurstellende Rabobank versnelde vrijwel onmiddellijk en kreeg Tony Martin en Christophe Riblon mee die er al snel weer af moest. Wat dan op vuurwerk ging uitdraaien werd uiteindelijk maar een “rotje”. Andy Schleck zag al vlug dat hij Contador er niet zou afkrijgen en Fränk Schleck had niet de superdag om Lance Armstrong eraf te krijgen. De twee kopmannen, Contador en Andy Schleck hadden de etappe kunnen winnen maar zaten meer met hun “luitenant” in het hoofd dan met de etappeoverwinning. Deze ging uiteindelijk naar Garate die Rabobank zo toch nog een etappewinst bezorgde. Om de meest gehoorde uitspraak te herhalen: de reus van de Provence had een muis gebaard…
Laatste rit en dus Champs Elysées. Sprinten maar en de laatste kilometer was misschien wel historisch te noemen. Team Garmin (Farrar) wou hun treintje naast en voorbij dit van Team Columbia (Cavendish) zetten maar dit was buiten de 36-jarige George Hincapie gerekend. Hij versmachte de tegenstand en haakte pas voor de laatste bocht af. Dan nam Renshaw over en met fantastisch milimeterwerk gingen ze door de laatste bocht. De Garmins die aan de binnenkant zaten, konden de snelheid niet aanhouden en moesten licht afremmen waardoor Renshaw en Cavendish onmiddellijk een gat sloegen. Dan deed Mark Cavendish er nog een schepje bovenop en deed zijn turbo aanslaan. Nog nooit zal het verschil in een sprint zo groot zijn geweest. Renshaw werd zelfs nog tweede!
Mijn besluit dan… Vermoedelijk zoals zovelen vond ik dit een tegenvallende Tour. Ten eerste dankzij de parkoerbouwers. De Pyreneeën werden gedecimeerd tot een tussendoortje. Een warm pleidooi om bij bergritten de aankomst op de top te leggen! Vervolgens had je misschien wel de meest bepalende factor van deze Tour: Lance Armstrong. Hij drukte eerst zijn stempel op het gevecht binnen de ploeg en nadien leek het wel of de anderen niet konden of wilden aanvallen. Veel respect gaat van mij uit naar deze man maar binnen het Tourpeloton had ik het graag anders gezien. Ik miste tot slot wat “grinta” bij de toppers. Contador is ongetwijfeld een groot renner maar er blijven de nodige vragen bij en hij rekent mij ook wat teveel. Misschien wordt het volgend jaar, zonder Armstrong in zijn ploeg wel anders. Andy Schleck is een fantastisch renner maar zal net iets tekort komen. Dé ontdekking voor mij is Jurgen Van den Broeck. Zonder het rare gedrag van de Lotto’s in de ploegentijdrit stond hij in de top 10. Geef die gast de begeleiding van Armstrong (naar het nieuwe team van hem?) en we hebben misschien iemand voor de top 5. Er staan verder nog genoeg jonge gasten, genre Seeldraeyers, Vanendert, … klaar. Het droomscenario zou zijn om deze in een nationale ploeg te steken met de beste begeleiding die er is en dan ben ik ervan overtuigd dat we resulaten halen. Laat de andere vedetten zich maar bezig houden met de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix…

TdF 2009 (10)

Rudy Engels — Fri, 24 Jul 2009 15:24:01 +0000

De rit van vandaag zou een rit voor vluchters worden. Op het eind nog een beklimming van tweede categorie en dus ideaal voor een groepje. Dit was echter zonder de sprinters gerekend… Net voor de Col de l’Escrinet waren de vroege vluchters (met ene Cadel Evans) eraan en op de klim ging de Fransman Lefèvre, even later gevolgd door wereldkampioen Ballan. Het peloton werd aan stukken gescheurd en buiten de klassementsrijders gingen zowaar ook nog alle topsprinters mee naar boven! Jawel, ook Jerommeke uit Man die vermoedelijk nog wat gramschap kwijt wou. In een beklijvende eindfase werden de twee vluchters pas in de laaste kilometer gegrepen. Eén man deed meermaals al het werk: Toni Martin. Wat hij presteerde, vind ik persoonlijk één van strafste prestaties in dienst van. Freire probeerde het nog via het gras maar Martin wou en zou Cavendish afzetten waar het moest. Met een miniverzetje (zo leek het tenminste) nam “Cav” nogmaals eenvoudig de maat van Hushovd, Ciolek én… Van Avermaet. Wie sprokkelde ook nog enkele seconden, dacht u? Jawel, good old Lance Armstrong die vlak achter de sprinters eindigde en vier seconden extra nam. Fait-divers of net genoeg voor morgen? Dan wacht immers die mythische col. Zal mijn studenten vroeg naar buiten sturen…

TdF 2009 (9)

Rudy Engels — Fri, 24 Jul 2009 08:23:55 +0000

De 17de rit was de koninginnerit en bracht de renners naar Le Grand Bornand. Dagelijks ritueel: groepje weg en wie was opnieuw mee? De onvermoeibare Jurgen Van den Broeck! Op de Col de Romme schudden de Schleck-broers aan de boom en de bladeren vielen… Met z’n vieren bleven ze nog over: buiten de broertjes hadden we nog de twee Astana’s: Contador en Klöden. Armstrong volgde iets verder. Grootste slachtoffer: Cadel Evans… Op de Col de la Colombière kregen we vervolgens iets te zien wat bij heel wat volgers de wenkbrouwen deed fronsen: Contador viel aan (naar eigen zeggen om de Schlecks eraf te krijgen) maar… reed Klöden eraf wat deze mogelijks een podiumplaats in Parijs kost! Bij Astana konden ze er niet mee lachen… In de afdaling naar Le Grand Bornand praatte Contador wat met de Schlecks en wist je dus hoe laat het was. Het was Fränk die de spurt mocht winnen… Armstrong verloor 2’18″ en Evans…29’43. Einde voor de Australiër en het is nog maar de vraag of en waar we hem gaan terug zien… Al bij al viel deze rit, net als de meeste andere, me wat tegen.
Tijdrit en dan wint “der Fabian”. We zitten wel in de derde week en dan speelt ook de fysieke paraatheid mee natuurlijk. Cancellara deed wat van hem verwacht werd maar één iemand deed toch nog beter: Alberto Contador… Twee jaar geleden was tijdrijden nog zijn zwak punt nu overvleugelde hij alles en iedereen. Aan de meet hield hij drie seconden over op Cancellara die zich gisteren zelfs gespaard had. Je ziet, maar dit is stilaan traditie, de eerste vraagtekens opduiken bij dit alles. Lance Armstrong reed de slechtste tijdrit uit zijn carrière maar sprong in het klassement toch naar de derde plaats. Ik gun het Lance van harte maar vrees dat hij net buiten het podium gaat vallen. Tussen hem en de zevende, de Italiaan Vincenzo Nibali zijn er amper 1’50 verschil en staan mannen als Wiggins, Klöden en Fränk Schleck. Zaterdag weten we ongetwijfeld meer want dan is het de rit met de beklimming van de Ventoux en deze idioot heeft dan een opleiding fotografie georganiseerd…

TdF 2009 (8)

Rudy Engels — Tue, 21 Jul 2009 16:17:30 +0000

Zestiende rit en voor de eerste keer op het puntje van mijn stoel… Reden? Jurgen Van den Broeck. Opnieuw viel hij aan en zat in een mooie groep van zo’n 20 renners. Hierbij o.a. Pellizotti, Voigt en Cancellara. Op de Grand-Saint-Bernard reden Pellizotti, Karpets en Martinez even weg maar de groep kwam terug bij mekaar. Op de Petit-Saint-Bernard ontplofte het dan. Jurgen Van den Broeck reageerde op elke aanval en raakte tenslotte zelf weg met Pellizotti, Astarloza en Moinard. In de groep van de favorieten begonnen de Schleck brothers met hun aanval maar Contador veroerde geen vin. Grootste slachtoffer werd Cadel Evans en even later moest ook Lance Armstrong lossen. Dit ontlokte Michel Wuyts de woorden: “Hij wordt met de voeten op de grond gezet, nog maar eens…”. Even later zag je iemand naar het groepje Contador springen. Zijn naam: Lance Armstrong. Een man die zeven maal de Tour heeft gewonnen, zal ongetwijfeld beter zijn mogelijkheden kennen dan hen die (nog steeds) smalend over hem doen.
Ondertussen was het nagelbijtend afwachten hoe Jurgen VDB de afdaling zou doorkomen en of hij zijn verdiende overwinning kon meepikken. Spijtig genoeg was dit niet het geval. In de laatste kilometers ontsnapte de Bask Mikel Asatarloza nog en won deze etappe. Jurgen zal ongetwijfeld teleurgesteld zijn maar bij Silence Lotto zal men nu toch wel beseffen zeker wat voor goudhaantje men heeft. Dé kopman, Cadel Evans, kwam vandaag op 3’55″ binnen. Proficiat, Jurgen!!!
Oeps… bij het nalezen van de naam “Voigt” zie ik “abandon” staan. Je kon op TV zien hoe Jens onderuit ging in de afdaling; blijkbaar erg genoeg om te moeten opgeven.

TdF 2009 (7)

Rudy Engels — Mon, 20 Jul 2009 09:20:47 +0000

Van de veertiende etappe in de Tour de France heb ik niets gezien. De Rus Ivanov sprong weg uit een kopgroep van dertien renners met o.a. Frederik Willems en Georges Hincapie. AG2R en Astana zagen dat het goed was en gunden Hincapie, in mogelijk zijn laatste Tour, het geel wel. Dit was echter buiten de Amerikanen (sic) van Garmin gerekend. Waarom die op het einde nog reden mag Joost weten. Dit zal in ieder geval niet zonder gevolgen blijven… Geen geel voor Team Columbia dus maar Cavendish kon wel wat inlopen voor het groene klassement. Wanneer je de sprint achteraf bekeek, zag je duidelijk dat hij op één been kon winnen maar meer aan het kijken was dan wat anders. Dit had o.a. met die mogelijke gele trui van Hincapie te maken. Hij doet op een bepaald moment hiermee nipt de deur dicht voor Hushovd maar ook zie je dat de dranghekkens plots naar binnen komen. Hushovd en Cervélo vonden dit blijkbaar genoeg om klacht in te dienen en deze werd wel heel snel aanvaard. Weg groen dus voor “Cav” en ook mijn respect voor Hushovd…
Gisteren zou het dan eindelijk gebeuren met de rit naar het Zwitserse Verbier. Opnieuw een ontsnapping met o.a. de ijzersterke Jurgen Van den Broeck. Naar het einde toe zette Saxo Bank zich op kop en dunde het peloton tot zo’n tien renners uit. Hierin zowat alle favorieten. Contador zette al van bij het begin van de klim aan en Andy Schleck probeerde te volgen. Tevergeefs… In de achtergrond zagen we een tegenvallende Cadel Evans maar vooral Carlos Sastre. Armstrong keek ook tegen zijn limieten aan maar alleen respect is hier op zijn plaats en geen binnenpretjes zoals sommige verslaggevers wel leken te hebben… Contador won uiteindelijk met 43″ voorsprong op Andy Schleck, even later gevolgd door Nibali, Frank Schleck, Wiggins en… Sastre die blijkbaar zijn diesel aan de praat had gekregen. Op een kleine anderhalve minuut volgden dan Evans, Klöden en Armstrong. Eerste Belg werd opnieuw Maxime Monfort op 2’23″. Na de rit had Sporza het opnieuw wat lastig met enkele renners, deze keer de gebroeders Schleck. Op een bepaald ogenblik vroeg Andy zelfs “Waarom halen jullie ons steeds onderuit?” en op de volgende vraag “Nu doen jullie het weer!”. Ik herinner me nog Fred De Bruyne waar het Merckxgehalte ervan af droop. Momenteel is het “Allen voor Contador”…

TdF 2009 (6)

Rudy Engels — Fri, 17 Jul 2009 16:24:13 +0000

Gisteren moest ik werken t.e.m. 19.00 uur dus heb ik weinig of niets van de koers gezien. Enkel snel de aankomst. De Deen Nicki Sørensen sprong op het eind uit een kleine kopgroep weg en behaalde op zijn 34ste een verdiende overwinning. Team Columbia was blijkbaar niet bereid om weer alleen het werk op te knappen. Op het eind van de rit kwamen Levi Leipheimer en Cadel Evans nog ten val maar zonder erg…
‘s Avonds in “Tour 2009 – Vive le vélo” o.a. Jan Boyen. Deze man, met zijn beenprothese, was één en al positivisme. “Je moet vooruit…”. Zijn droom: de beste tijdrijder van het moment ontmoeten, nl. Fabian Cancellara. Het wederzijds respect droop van deze ontmoeting. Steun zulke atleten a.u.b.!
Vandaag was het een verraderlijke rit in de Vogezen maar hét nieuws kregen we al vrij vroeg; de nietszeggende val van Levi Leipheimer gisteren had hem blijkbaar een polsbreuk opgeleverd. Exit Leipheimer dus en een belangrijke pion kwijt voor Armstrong en Astana…
Het regende gans de dag oude wijven en daar de renners al voor niet veel voor spektakel zorgen wanneer het zonnetje schijnt… Vandaag mocht Heinrich Haussler schitteren. Hij bleef als enige van een vroege vlucht (met Chavanel en Perez) over en stoomde als een sneltrein naar de meet. Hushovd kwam de Vogezen goed over en pakt opnieuw het groen.

TdF 2009 (5)

Rudy Engels — Wed, 15 Jul 2009 16:08:13 +0000

Na de eerste rustdag hadden we dus “quatorze juillet” ofte de Franse nationale feestdag. Nu was er dit jaar nog niet echt iets spectaculairs gebeurd dus hadden de heren van ASO een tijdje geleden besloten om twee ritten waaronder deze “pour les Français” zonder oortjes te laten rijden.
Johan Bruyneel probeerde nog om alle ploegen op één lijn te krijgen en te vragen hiervan (gedeeltelijk) af te zien maar de Franse ploegen lopen met een pamper rond want indien ze lastig doen, kunnen ze volgend jaar ongetwijfeld fluiten naar een startbewijs. Zo ook voor Skil Shimano.
De renners vertrokken dan maar, na dreiging van uit koers te worden gezet indien ze een oortje droegen, in kolonne. Natuurlijk moesten er een paar (Fransen of wat dacht u) een ontsnapping op poten zetten maar het peloton speelde een spelletje met hen en liep hen in in de laatste kilometer. Tot zover de non-test zoals de heer Prudhomme van ASO het prachtig verwoordde.
Sprinten dus en dan weet u ongetwijfeld hoe laat het was. Jerommeke uit Man sprintte iedereen weer naar huis.
Vandaag kon het weer een sprint worden maar evengoed hadden de vluchters een kans. En jawel, we kregen zowaar een Belg in een ontsnapping! Eén van de renners die ik trouwens zeer sterk apprecieer voor zijn werklust: Johan Vansummeren.
Spijtig genoeg herhaalde het scenario zich: ingelopen op 5 kilometer van het einde en ondanks gekwakkel van enkele andere ploegen stoomde Team Columbia en Jerommeke naar een nieuwe overwinning. Die gast is dus echt niet te kloppen! Hij neemt trouwens opnieuw en verdiend de groene trui over.

TdF 2009 (4)

Rudy Engels — Sun, 12 Jul 2009 15:10:27 +0000

Tweede Pyreneeënrit met beklimmingen van de mythische col d’Aspin en col du Tourmalet. U raadt het ongetwijfeld al: groepje weg waarvan deze keer Pierrick Fédrigo en Franco Pellizotti overbleven.
Het peloton misrekende zich nog maar eens en de favorieten bleven opnieuw stil…
In de sprint won Fédrigo heel erg nipt van Pellizotti zodat het de Tour van de Fransen aan het worden is al heeft één en ander ongetwijfeld te maken met het profiel van de etappes…
Morgen is het rustdag en dan… is het wachten op vuurwerk.
Opmerkelijke figuur in deze rit: Laurens Ten Dam. Hij kwam ten val in de afdaling van de Tourmalet maar sleurde regelmatig aan kop van het peloton in dienst van Oscar Freire. In het gezegende jaar 2003 reed hij samen met mij “La Marmotte”. Hij won toen in 06:07:04 (28,44 gemiddeld). Ondergetekende kwam als 4323ste over de meet in 12:24:26…

TdF 2009 (3)

Rudy Engels — Sun, 12 Jul 2009 07:24:07 +0000

Enkele dagen geen nieuws over de Tour? Tja, zoals Lucien Van Impe al had voorspeld, is het een beetje een saaie toer aan het worden.

De vierde etappe, een ploegentijdrit van 39 km in en rond Montpellier bracht nog wel de nodige spanning maar vooral om de organisatoren van de TdF voor een veraderlijk parkoers hadden gezorgd dat de nodige valpartijen met zich meebacht. Eerste slachtoffer was Denis Mensjov die onderuit schoof in een flauwe bocht. Ook Balan ging tegen de grond. Het ergste was weggelegd voor Bbox Bouygues Telecom waarbij vier renners tegelijkertijd onderuit gingen. De specialisten van Garmin-Slipstream hadden lang de beste tijd en dit terwijl ze maar net met vijf renners over de meet kwamen. Het sterkste team in deze TdF, Astana, deed echter nog 18″ beter. Lance Armstrong opnieuw in het geel? Neen, want ze kwamen minder dan een seconde tekort. Bruyneel dus weer goed gerekend zodat het team van Cancellara (derde op 40″) opnieuw het gewicht van de wedstrijd mag dragen.

De vijfde rit zou een rit zoals vele worden: vroege vlucht en op het einde een sprint. Vluchters van dienst: Geslin, Sapa en Voeckler met even later Goetarovitsj, Ignatjev en Timmer erbij. Het peloton leek op schema om er een nieuwe sprint van te maken maar op vijf kilometer van het einde sprong Voeckler weg uit het groepje en hield net genoeg over voor de ritwinst. Mark Cavendish won de sprint van het aansormende peloton. Hét slachtoffer van deze dag was Rabobankrenner Robert Gesink die met een gebroken pols de rit nog uit reed…

De zesde rit bracht de renners naar het tot de verbeelding sprekende Barcelona. De vroege vlucht met o.a. Millar werd deze keer wel net op tijd ingelopen en op de klim naar Montjuic won de beresterke Noor Thor Hushovd voor Oscar Freire en José Joaquin Rojas.

Rit zeven zou heel veel duidelijk maken want we kregen de eerste echte bergrit en één van de weinige met een aankomst bergop. Spijtig genoeg hebben de toppers, op de laatste twee kilometer na, zich niet geroerd zodat het een oersaaie bedoening werd. Van een vroege vlucht bleek op het eind de Franse neoprof Brice Feillu de beste. Voor de rest kregen we een ijzersterk Astanablok te zien waaruit op het eind… Alberto Contador nog wegsprong en zo 21 seconden op de rest van de favorieten pakte. Na de meet hoorde je o.a. bij Lance Armstrong dat “dit niet tot de afspraak hoorde”. We kregen ook een nieuwe gele trui, nl. de Italiaan Rinaldo Nocentini omdat Cancellara pas als 67ste op 9’16″ over de meet kwam.

Laatste rit van dit verslag is deze van gisteren dus. De VRT gaf deze integraal uit en het was mooi om zien hoe er vanaf de start werd ingevlogen. Dit kwam o.a. omdat men onmiddellijk over het dak van de Tour moest, de Port d’Envalira (2.408 m). Het regende ontsnappingen en in één van deze zag je plots… Cadel Evans! Hij reed meer dan een minuut bijeen maar in de afdaling van de Port d’Envalira kwam alles weer bijeen en kon een nieuw vluchtersgroepje wegrijden. Het enige wat verder te beleven viel, was wie winnaar ging worden. De Rus Jefimkin, Sanchez, Astarloza en Casar waren de enige overblijvers waarbij de Rus geen kilometer kopwerk deed (hij schermde met het geel van Nocentini). In de laatste kilometers ging hij wel aanvallen en reed een tiental meters voor de anderen uit. Gelukkig kon helemaal op het einde de Spanjaard Luis Leon Sanchez nog de bakens verzetten en de ritwinst behalen. Thor Hushovd, die ook een tijdje deel uitmaakte van deze groep, won twee tussensprints en wordt zo de nieuwe groene truidrager. Opmerkelijk is nog steeds de vijfde plaats in de stand van Bradley Wiggins. ‘s Morgens voor de start hoorde je hem tegen Sporza nog zeggen: “Tja, nu strijden we allemaal met gelijke wapens…”.