GPX track 20100307

Vandaag dan voor de eerste maal met de fiets naar het werk. Als fietser merk je dan toch meer op hoe slecht een en ander geregeld is. Zo is er, vanaf de put in Diegem-Lo tot aan de brug van de Reno, geen verlichting! Dit zou te maken hebben met de nabijheid van de luchthaven (sic). Van daaruit ging het dan richting Haachtsesteenweg om linksaf te slaan naar het kruispunt met de Woluwelaan. Hier reed ik in het donker (op het fietspad!) in een put… Na het oversteken van het kruispunt ging het dan even langs de Woluwelaan waar je plots voor 50 m naar rechts moet. Iets verder kom je dan gewoon weer op de Woluwelaan. Hier moet je dan voor korte tijd je plaats tussen de wagens opeisen…

De rugzak (Northface Base Camp Compressor Pack) die ik gisteren nog aangeschaft heb om mijn laptop in te kunnen vervoeren, is niet echt gemaakt voor verre reizen maar daarvoor heb ik hem ook niet aangeschaft.

Nu de eerste koude opduikt, denk ik eraan om nog thermische onderkleding aan te schaffen.

In het week-end hoop ik van een serieuze rit te maken en dan stilaan wat kilometers beginnen af te malen.

Frontroller PLus

Tja, ik kon me dan toch niet houden… Gisteren schreef ik nog dat ik ging wachten om mijn fietstassen aan te kopen tot wanneer ik ze echt nodig had maar de aard van het beestje…

Alle gekheid op een stokje: wanneer ik de fiets ga hebben, is het dus ook effectief de bedoeling van hier zo snel mogelijk lange tochten mee te maken. Je hebt dan sowieso een of andere vorm van tas nodig. Na wat opzoekwerk lag de keuze eigenlijk voor de hand: tassen van Ortlieb. Dit merk heeft onder (langeafstands)fietsers al lang zijn deugdelijkheid bewezen en dus was het niet zo moeilijk om op dit merk uit te komen.

Backroller Plus

Toen ik naar De Fietser in Opwijk belde om te bestellen, kreeg ik de vraag waarvoor ik gevreesd had: “In welke kleur?” Nu heb je de tassen in rood, blauw, grijs, zwart en bij sommige modellen ook in het geel. De rode zie je het meest. Ik heb het liefst niets dat opvalt maar sommige mensen kiezen hier net wel voor zodat ze alles makkelijk in het oog kunnen houden. Daar mijn fiets in het zwart was, koos ik in eerste instantie ook voor de zwarte tassen maar toen ik wat beter naar de site keek, viel mijn oog op de Greenpeacelijn. Op de site las ik het volgende:

Twee gelijkgestemde geesten hebben elkaar gevonden: Greenpeace en Ortlieb hebben samen dit milieuvriendelijke tassenconcept ontwikkeld. Achter deze samenwerking gaat het gemeenschappelijk streven schuil om outdoorproducten op de markt te brengen die staan voor de levenshouding van de doelgroep: de basis voor ons bestaan beschermen en behouden. Om deze belofte goed in het vaandel – of beter gezegd: op de tas – te kunnen voeren, heeft Ortlieb de Greenpeace Line gebaseerd op de strengste criteria van het Bluesign-keurmerk. En daarbij is niet alleen gelet op materialen zonder schadelijke stoffen. Bij de toetsing werd het gehele productieproces, met vooraan het energieverbruik, in overweging genomen. De toekenning aan de “groene” Ortlieb-fietstas van het Bluesign-keurmerk bekroont niet alleen de samenwerking met Greenpeace, maar bewijst ook dat een functionele en milieuvriendelijke aanpak elkaar niet hoeven uit te sluiten.

Ultimate 5 Plus

Aangezien ik, in de mate van het mogelijke, probeer van ook mijn steentje bij te dragen tot natuurbehoud heb ik dus voor deze lijn gekozen.

En nu is de bankrekening leeg…

Ik begon dan ook al snel met op het internet diverse gespecialiseerde winkels te raadplegen: De Fietser in Opwijk, Vlerick Fietsen in De Pinte, De Vakantiefietser Amsterdam, … Belangrijk voor mij was de fiets ergens te kunnen kopen bij mensen met (reis)ervaring. Amsterdam leek me heel leuk maar wat ver om regelmatig eens “binnen te springen” (wat ik graag doe). Bleven nog de twee Belgische winkels over. Uiteindelijk koos ik voor De Fietser in Opwijk omdat de zaakvoerders, Wim Tollenaere en Isabelle De Vis, al heel wat trekkingskilometers achter de kiezen hebben en Opwijk ook weer korter bij de deur is dan De Pinte.

Op voorhand had ik al één en ander bekeken en samen met Isabelle werd uiteindelijk voor een Koga Signature gekozen. De fiets werd als volgt samengesteld:

• Frame: KS-TR 26 Mystic Black
• Voorvork: Wide Bone Vast
• Groepset: Rohloff (later meer hierover)
• Remmen: Magura HS-33
• Banden: Continental TravelContact 47 mm
• Stuur: PRO MTB Cross Country
• Stuurpen: Koga verstelbaar
• Handvatten: Ergon GC2-L
• Pedalen: Shimano PD-M324 Multi-Purpose
• Achterdrager: Tubus Logo
• Low-rider: Tubus ERGO inclusief standaard
• Dynamo: SON naafdynamo
• Koplamp: SON LED-koplamp Edelux gepolijst zilver
• Achterlicht: Busch & Müller 4D Toplight

Verder natuurlijk enkele kleinere extra’s zoals beugelslot, pomp, bidons, spatborden, … Het zadel koos ik niet via de Koga website omdat ik een ander op het oog had, de Brooks Flyer. De fietstassen heb ik ook nog niet gekocht; hiermee wacht ik tot ik ze daadwerkelijk nodig heb.

Het was echter nog niet gedaan. Isabelle heeft me volledig opgemeten via het Bikefitting-systeem zodat ik perfect op mijn fiets ga zitten. Mijn voeten, schouderbreedte, binnenbeenlengte, romplengte, armlengte, … werd allemaal heel precies opgemeten en vervolgens in de PC ingevoerd. Gelukkig gaf het programma overal groene waarden aan; ik had (althans op dit vlak) geen anatomische afwijkingen…

Het is nu wachten op de levering (enkele weken) en dan post ik wel een foto.

GPX track 20090601

Volgende fietsroute werd uitgestippeld:
53-91-47-48-49-19-7-6-5-39-12-34-52-53

Volgens de kaart goed voor 47,6 km en dit vooral over vlakke wegen. De route was ook zo uitgestippeld dat ik weer een pak knooppunten deed en deze dus kon doorgeven aan Fietsnet.

Vertrekken deed ik zoals steeds aan 53 waar er weer een pak vliegtuigspotters stonden. Eigenlijk was het wel grappig om hier te vertrekken omdat de route zowat langs mijn huis passeerde maar die extra kilometers konden er wel bij.

De eerste (en eigenlijk zowat enige) bergop kwam na het passeren van de brug aan Novotel. Via Diegem-Lo ging het dan naar Machelen (althans dat dacht ik, zonder echt goed op de kaart gekeken te hebben). Plots moest ik linksaf aan de brug naar de Reno. Huh? Bleek dat men ook Diegem absoluut wou aandoen. Ik kon me even veldrijder wanen want je moet een heel klein stuk door het park. Uiteindelijk kom je dan op de Haachtsesteenweg uit, enkele 100den meters verder vooraleer je in Diegem-Lo linksaf had geslagen…

Via Machelen ging het dan richting Peutie maar plots moest je rechtsaf over de brug waar men al een tijd aan het werken is en waar enkel wandelaars en fietsers over kunnen. Hier begon dan de eerste echte verrassing. Ik reed door een bos (welk?) en kwam uiteindelijk aan de Golf in Melsbroek uit.

Langs de MS-kliniek ging het verder richting Perk. Eerst passeerde ik echter verrassing nummer twee: een serieuze vijver. Wandelen moet hier de moeite zijn en daar ik bordjes zag van de Meldebroekwandeling mogen jullie je eerstdaags aan een verslag hiervan verwachten. Dan ging het kaarsrecht langs een veldweg tot de Perksesteenweg. Voor wie reeds honger of dorst mocht hebben, kan hier terecht in het Hof ten As. Probleem was dat ik geen bordje zag (of erover heb gezien). De kaart dan maar uitgehaald en een beetje zoals verwacht moest ik naar links.

Dan was het even wat huizen kijken en flirtte ik een tijdje met de E19 (zonder echt storend te zijn). Dit was ook weer zo’n stuk waar ik al zovele malen gepasseerd was maar waar ik nu pas de schoonheid van ontdekte. Ik zat dan plots weer in bos en kwam aan knooppunt 19. Van hieruit zou het dan zo’n 11,7 km naar het volgende knooppunt 7 zijn (richting Kampenhout). Dit was, en ik val in herhaling, opnieuw verrassend. Ook verrassend was dat ik veel sneller dan verwacht aan het knooppunt was en dit had niets met mijn snelheid te maken. Voor alle zekerheid ga ik de route nogmaals doen maar ik vermoed dat de afstand tussen 19 en 7 veel kleiner is dan op de kaart aangeduid!

Na het oversteken van de Haachtsesteenweg was het dan een opeenvolging van zeer rustige wegen doorheen de velden en wanneer je op mijn kaart kijkt via GoogleEarth zie je het prachtige lappendeken. Nu was het pas echt genieten! Plots stopte de “weg” en moest je via een singletrack echt door het veld. Prachtig!

Van 12 naar 34 was nog “vervelend” omhoog om uiteindelijk in Kortenberg uit te komen en een gekend stuk 52-53 te nemen.

Besluit: zeer mooi stuk om doen! Daar het zo goed als vlak is, heb je ook veel meer tijd om te genieten. Je kunt deze streek, in tegenstelling tot deze rond Overijse, ook zeer gemakkelijk met kinderen doen. Een MTB blijft wel aangeraden.

GPX track 20080830

Het 50 km lange parkoers dat ik uitgestippeld had, was het volgende:
53-52-51-50-46-60-44-40-6-7-57-8-45-19-18-17-16-36-35-34-52-53

Van knooppunt 52 naar 51 kreeg ik een eerste aangename verrassing voor de wielen: bij het oversteken van de Leuvensesteenweg volgde ik een zeer leuke veldweg. Ook de Dokter Portraywandeling passeert hier.

Knoopunten 51 en 50 ken ik ondertussen al vrij aardig maar deze keer sloeg ik bij kruispunt 50 rechtsaf. Opnieuw via een leuk baantje ging het langs de paardenrenbaan van Sterrebeek richting Park van Tervuren niet zonder eerst al een tamelijke klim te hebben gedaan…

Dan het Park door en achteraan “aan de muur” rechts het bos in richting Jezus-Eik. Knooppunt 60 moet aan mijn aandacht zijn voorbijgegaan want plots zag ik al het volgende bordje richting 44…

Gedurende 6 km ging het nu door een voor mij onbekend stuk richting Overijse Centrum. Gelukkig mocht ik naar naar beneden (voorlopig dan…). In het centrum van Overijse vreesde ik even dat het zwaar bergop richting Tombeek zou gaan maar ik werd al snel linksaf gestuurd. Oef! Een mooi gelegen grot met kapelletje kon niet anders dan de voorbode van iets ongelooflijk worden… Dan een helling en wat voor één! Op de kaart krijgt deze maar twee pijlen (steile helling) maar dan bibber ik al bij de gedachte wat drie pijlen zijn. Met alle moeite van de wereld geraakte ik boven, zelden zo moeten trappen! Het zicht boven maakte toch één en ander goed.

Spijtig genoeg volgde dan een zeer vervelend stuk over grote brokken grind. Ik werd van links naar rechts geslingerd en dacht op sommige ogenblikken zelfs van te voet te gaan want de schrik kroop er een beetje in. Idem tussen 6 en 7, neen van zulke stukken hou ik absoluut niet!

Van hieruit ging het dan richting Huldenberg centrum en de A. Goossensstraat naar omhoog. Man, man, man… Gewroet heb ik om boven te geraken! De fysieke paraatheid (of het gebrek eraan) begon zijn tol te eisen…

Rustig aan reed ik dan naar knooppunt 8 (Duisburg) en kon me dan eens goed laten bollen richting knooppunt 45 (Vossem). Maar ja, bergaf betekent dus meestal ook opnieuw bergop en richting knooppunt 19 maar vooral 18 zag ik verschrikkelijk af. Naar 17 viel het nog enigszins mee maar ter hoogte van het Vrebos wou ik weer eens iets uitproberen… Het bordje naar knooppunt 16 geeft hier linksaf aan en vorige keer twijfelde ik al of ik gewoon de snelle afdaling onder de E40 moest nemen of toch het wegje in naar het bos. Vorige keer had ik de afdaling genomen dus nu probeerde ik het bos. Doe dit dus niet!!! Niet alleen maakte ik het zelf nog gevaarlijker door proberen van in één ruk naar boven te rijden wat amper lukte maar de weg doorheen het bos is gewoon ronduit gevaarlijk. Ik keerde al snel op mijn stappen terug en wou het risico niet nemen om het wegje naar beneden per fiets te doen. Plots… roesj! Ik schoof in de vettige aarde onderuit en lag er, de fiets bovenop mezelf. Niets erg maar toch…

Ik ga aan de routedokter toch voorstellen om het bordje aan de rechterkant van de weg te zetten, net na het wegje in het bos. Op zich is het logisch dat je de baan neemt maar het pijltje wijst nu eenmaal richting bos.

In Everberg, aan knooppunt 16, kwam ik tot de constatatie dat ik bij mijn val mijn bikepointer was kwijtgespeeld. Mmm, 6 EUR voor betaald maar wanneer ik het terug wou, moest ik opnieuw bergop! Uiteindelijk ben ik het gaan zoeken maar vanwaar de bergop begon, ben ik te voet gegaan. Ik vond al snel mijn bikepointer en zette me even neer op de bank want ik begon draaierig te worden en kreeg ook last van opkomende krampen.

Terug naar kooppunt 16 en dan de dreef door richting 36-35. Hier ging het licht helemaal uit. Ik voelde me ook niet al te best. Met een slakkengang ging het richting 34 waar ik weer wat moest bekomen. Aan knooppunt 52 moest ik me zelfs even leggen want het ging echt niet meer.

Uiteindelijk ben ik dan toch thuis gesukkeld, heb wat cola gedronken en koekjes gegeten. Ik voelde me nog steeds niet echt goed in mijn vel… Wat was het nu geweest? Een zonneslag? Een hongerklop? Fysieke paraatheid? Of een combinatie van al dit alles? Aan de snelheid zal het zeker niet gelegen hebben (daarvoor doe je de fietsknooppunten ook niet) want ik had amper 18 km/u gemiddeld.

Zeker is wel dat ik de volgende keren wat eten (koekjes, gels, …) meedoe en misschien halverwege ook eens afstap om rustig wat te drinken. Het kan natuurlijk ook aan mij liggen maar ik blijf dit netwerk verdomd zwaar vinden en denk niet dat het voor iedereen geschikt is.

Aantal km (inclusief aanloop): 59,23 km – Rittijd: 3:21:39 u – Gemiddeld: 17,89 km/u

GPX track 20080728

Welke route heb ik gedaan? 53-51-50-17-18-14-15-16-36-35-34-52-53. Vertrekplaats: de “place Kalita” in Zaventem t.t.z. de plaats waar het vliegtuig in al zijn glorie gedurende enkele dagen te bewonderen is geweest. De eerste keer vond ik al snel geen bordje “51″ meer ter hoogte van de vijvers. Ondertussen heb ik deze wel gezien. Probleem is dat het bordje wat verscholen aan de linkerkant van de baan staat terwijl je hier niet onmiddellijk oog voor hebt. Ik vind het ook een beetje een “gevaarlijk” stukje doorheen het park, rakelings langs de vijver. Ik raad om dit niet met de kinderen te doen! Steek dus aan het park wel over maar volg gewoon het fietspad naast de vijver. Achteraan pik je dan het FKN weer op.

Vervolgens gaat het richting autosnelweg maar geen nood, je hoeft deze niet te nemen… Langs een gebetonneerd fietspad (gedeeltelijk) rijd je richting “put” van Sint-Stevens-Woluwe. Het bordje waarschuwt voor een gevaarlijke oversteek, let dus een beetje op. Je flirt nu met de grens Sint-Stevens-Woluwe/Kraainem en rijdt richting Sterrebeek. Na twee wegjes (niet te doen met koersfiets!) kom je aan de Tramlaan. Deze volg je even en slaat dan plots de Zeenstraat in. Bedoeling van het FKN is niet om zo snel mogelijk van punt A naar punt B te fietsen maar ook iets van de gemeenten te laten zien. Na dit ommetje kom je opnieuw aan de Tramlaan, steekt deze over en bereikt zo het tweede knooppunt: 51.

Hier is het weer een drukke baan oversteken en richting Moorsel rijden. Je passeert o.a. een holle weg en komt dan aan knooppunt 50. Iets verder was ik de eerste keer verkeerd (rechtdoor) gereden omdat ik het bordje dat je rechts stuurt niet had opgemerkt (eigen fout).

Van hieruit is het lekker “raggen” richting knooppunt 17. Dan is het “vlammen” naar beneden maar pas op, je moet dus ook onmiddellijk weer naar boven (ai de beentjes…)! Na het oversteken van de drukke Tervuursesteenweg rijd je schuin links in om iets verder door het bos te rijden. Neem deze afdaling voorzichtig, het is geen wedstrijd!

Vanaf knooppunt 18 gaat het dan via het schitterende kasteel van Leefdaal een tijdje bergop langs een goede kasseiweg (“Stoempe!”). Het gaat richting E40 uit en hier krijg je onmiddellijk een serieus stukje bergop (“amai…”). Boven heb je aan je rechterkant echter een fantastisch uitzicht en moest je het al willen, kun je de fitometer doen… Na de E40 onderdoor te hebben gereden, bereik je knooppunt 14.

Vorige week stuitte ik hier nog op een probleem. Ik wou knooppunt 15 doen maar dit stond niet op het plaatje. Gelukkig had ik toen mijn kaart mee. Ondertussen heeft iemand het foutieve nummer reeds aangepast naar 15. Iets verder steek je opnieuw de drukke Tervuursesteenweg over en passeert o.a. het bij Koeheidewandelaars (en vele anderen…) gekende café d’Aa Boan. Dan komt voor mij toch één van de meest verrassende stukken op het parkoers, nl. de Koeheide in! Meerdere keren heb ik dit al wandelend gedaan maar met de MTB? Ik kreeg de indruk dat men op een week tijd ook wat bordjes had bijgezet. Vorige week twijfelde ik nog hoe te rijden (of had ik toen stof in mijn ogen?) nu was het geen enkel probleem. Er komt nu een stuk waar ik steeds kapot op ga, nl. richting watertoren. Veel drinken dan maar! Je komt dan uiteindelijk op de baan Bertem-Veltem en begint aan de Bertemboswandeling. Pas hier in die afdaling a.u.b. op! Wanneer je met kinderen zou fietsen, geef ik de raad om eventueel een stuk van de afdaling te voet te doen (of ben ik gewoon een bange wezel?). Het is echt oppassen voor groeven en niet te vallen… Na opnieuw een stukje bos passeer je de radar voor de luchthaven van Zaventem en krijgt dan nog twee lange stukken richting knoopunt 15. Vooral wanneer je Voetweg 22 (?) rechts inslaat, kun je je eens goed laten gaan… Je bent nu in Meerbeek.

Hier is het opnieuw opletten geblazen. Vorige week had ik het bordje dat onmiddellijk rechts stond niet opgemerkt. Je wordt zigzaggend langs een Voetweg gestuurd wat niet evident is om te doen met bepakking bv. Vervolgens gaat het in gestrekte draf richting Everberg. Hier zijn genoeg cafés mocht je ondertussen dorst gekregen hebben…

Vanaf knooppunt 16 gaat het dan oerendhard doorheen de Prinsendreef richting Leuvensesteenweg. Opletten bij het oversteken! Aan de spoorweg kun je je rijvaardigheid wat testen omdat je moet slalommen langsheen obstakels in de tunnel maar als je het goed gedaan hebt, kom je zonder kleerscheuren aan knooppunt 36. Een ongelooflijke 300 meter verder heb je al het volgende knooppunt: 35; zo gaat ie lekker! Je rijdt dan iets verder onder de brug in Kortenberg om aan knooppunt 34 te komen.

Links krijg je nu gedurende een tijdje de spoorlijn en aan je rechterkant kun je wat genieten van velden en vliegtuigen… Onderweg wordt nog snel knooppunt 52 meegepikt om aan de grote baan te komen. Opletten weer bij het oversteken want anders zou je wel eens een paar honderd meter verder op het kerkhof van Nossegem terecht kunnen komen.

Tot slot is het dan nog via “Noskoem wegske” terug rijden naar het vertrekpunt.

Hier stootte ik op twee dames met bepakte fietsen. Deze Antwerpse dames waren vanuit een camping in Zemst tochten aan het doen en waren bezig met een stukje van de Gordelroute. Er was wat verwarring omdat je enerzijds het knooppuntennetwerk hebt maar ook nog apart de Gordelroute die deels over het knoopuntennetwerk loopt. Na een gezellige babbel zette ik de dames via een kortere weg terug op pad.

Het was een zeer leuke tocht geworden maar ik vraag me af hoeveel er zich aan het FKN Dijleland gaan mispakken. Deze tocht vond ik al redelijk zwaar en ik moet nog de omgeving van Overijse aanpakken… De bewegwijzering is prima al moet je af en toe opletten. Weet echter dat hiervoor vele mensen alle moeite doen om dit zo te maken. Laat ons dit zo houden en geen nummer wegdoen, …!

GPX track 20080724