Jawel, vorige week woensdag was het weer zover. Tijdens de eerste badmintonwedstrijd van de avond voelde ik al een zeurend gevoel in de onderrug. Nu zou ik dus best op dat ogenblik stoppen maar ja…
Ik kon de wedstrijd uitspelen maar geraakte achteraf nog amper in de wagen.
De dag nadien, donderdag dus, kon ik nauwelijks gaan. Eén probleem echter: ik had een interview voor mijn eindwerk in Leuven en kon dit eigenlijk niet afzeggen. Toch in Leuven geraakt en na het interview serieus afgezien.
Vrijdagochtend was het nog erger, ik moest zelfs hulp inroepen om me aan te kleden! Plots voelde ik me onwel worden en begon ook overdadig te zweten (het leek wel een douche). Nu was het echt wel tijd voor de dokter. Vermoedelijk heb ik een bloeddrukval gehad door de hevige pijn en natuurlijk zat mijn rug weer volledig geblokkeerd.
Eerst dacht de dokter mij een infiltratie te geven maar uiteindelijk werd het medicatie: Aceclofenac en Dafalgan 1g. Ik kreeg ook een week ziekteverlof voorgeschreven en het enige wat ik mocht doen was liggen en wandelen (dus niet zitten!).
Ik signaleerde ook de al maandenlange pijn aan mijn rechterschouder en dit is vermoedelijk een probleem met de supraspinatus.
Ondertussen zijn we een week verder en gaat het nu toch al iets beter: ik kan me opnieuw redelijk vlot aankleden en de pijn is ook wat minder. Ik ga nu om de twee dagen naar het fitnesscenter om (rek)oefeningen te doen en om de schouder wat te verstevigen.
Badmintonnen zal er de eerste week/weken vermoedelijk nog niet bij zijn…
Hey, waar zijn de wandelingen en de fietstochten gebleven?
Wel, sedert de laatste versie van WordPress is het mogelijk om met subsites te werken en daar wandelen en fietsen eigenlijk het gros van mijn blog uitmaakte, heb ik al deze berichten naar een nieuwe (sub)site overgebracht.
Vanaf nu vinden jullie de wandelingen en de fietstochten op dit adres. Alle berichten moeten nog worden nagekeken en verder aangepast.
In de loop van komende weken wordt de hoofdblog verder aangepakt en zal alles hopelijk wat duidelijker worden…
Twee maand niets te melden? Toch wel maar ik heb het zo druk gehad met de opleiding journalistiek en het volgen van cursussen dat de tijd ontbrak om zinnige dingen te vertellen. Ik ben ook nog steeds over de nieuwe versie van deze blog aan het denken. Minder interessante zaken gaan naar Facebook verhuizen, deze blog zou eerder “professioneel” worden. Wanneer ik nu eens vijf minuten tijd heb…
Het liedje van The Doors stond op 31 in “De Tijdloze” van Studio Brussel maar daarover wil het nu niet hebben.
Waar ik heb wel over wil hebben, is het “beëindigen” van één van mijn hobby’s, nl. fotografie. Ik heb ondertussen al van enkele mensen te horen gekregen dat ik gek ben en dit klopt ook wel. Waarom stop ik dan? Mijn fotografie kon je eigenlijk indelen in drie thema’s: reisfotografie, natuurfotografie (vooral wandelen) en sportfotografie (vooral badminton). De laatste jaren ben ik door omstandigheden niet meer op reis geweest, dus mooie foto’s van verre bestemmingen had ik niet meer. Veel gewandeld is er, deels door tijdsgebrek, ook al niet meer. En enkele jaren geleden was ik, samen met Peter Beyen, huisfotograaf van de VBL waardoor ik o.a. een week naar het EK in Nederland heb kunnen gaan. Ondertussen heeft de VBL een andere huisfotograaf gevonden waardoor de motivatie bij mij helemaal weg was.
Een aandachtige lezer zal dus al ongetwijfeld hebben opgemerkt dat er dan bijna niet meer gefotografeerd werd. Dit klopt. Het laatste jaar heb ik misschien twee noemenswaardige shoots gedaan, beide in de Antwerpse haven en samen met de collega’s van de fotoclub Klik-Klak in Zaventem.
Ik heb de laatste jaren echter de fotografie zien evolueren naar een richting waar ik me niet goed bij voel; het lijkt wel of alles moet gephotoshopt worden. Wat puur is, krijgt weinig of geen kans meer. Het gaat hoe langer hoe meer om wie het best met een computer kan omgaan. Gelukkig zijn er nog enkele fotografen (meestal de hele goede) die consequent hun ding blijven doen en lak hebben aan wat de kudde wilt.
Daar ik met topmateriaal zit en vond dat dit serieus “misbruikt” werd, speelde ik al langer met de idee om ermee te stoppen. Ik vond gewoon mijn draai niet meer. Door mijn opleiding journalistiek geraakte ik dan opnieuw geïnteresseerd in video en na lang twijfelen heb ik dus besloten om deze richting uit te gaan. Het is een zware gok om wat je een beetje kent weg te gooien en in een ander avontuur te stappen maar risico’s moeten soms.
Deze blog zal dan ook stilaan evolueren naar een iets andere blog met meer aandacht voor videojournalistiek en al wat daarbij hoort.
Hieronder het materiaal dat wordt aangeboden. Laat mij eindigen met alle mensen te bedanken waarvan ik veel geleerd heb en de goede fotografen zullen me in ieder geval nog zien op tentoonstellingen!
1. Nikon D3 + L-plate Kirk BL-D3 + Lowepro Mini Trekker + 2 x Sandisk 2GB + 2 x Sandisk 1 GB -> prijs: 2750 EUR (verkocht)
2. Nikon AF-S 14-24 mm F:2.8 G IF ED -> prijs: 1100 EUR (verkocht)
3. Nikon AF-S 24-70 mm F:2.8 G IF ED -> prijs: 1100 EUR (verkocht)
4. Nikon AF-S 70-200 mm F:2.8 G IF ED -> prijs: 1250 EUR (verkocht)
5. Nikon Speedlight SB-600 -> prijs: 160 EUR (verkocht)
6. Nikon Speedlight SB-800 (x2) -> prijs: 250 EUR/stuk (verkocht)
7. Nikon TC-17 E II -> prijs: 250 EUR (verkocht)
8. Statief Gitzo G1325 (carbon) + G1321 Levelling Base + balhoofd Really Right Stuff BH-55 LR-> prijs: 700 EUR (verkocht)
9. Pocket Wizard Plus II (x4) + caddy’s (x3) + jack to sync cable (Nikon) -> prijs: 500 EUR (verkocht)
Zaterdagochtend geen vuiltje aan de lucht, zaterdagavond kon ik met moeite stappen…
Ik wou zaterdag nog wat boodschappen in Leuven doen. Na mijn traditioneel bezoek aan de Nomade waar ik naar kaarten van de Noordkaap zocht (…) ging het richting AS Adventure. Ik wou onder andere een thermische onderbroek kopen en eventueel nog een jas. Heel veel passen dus en ik voelde stilaan de vermoeidheid in de onderrug opduiken.
Toen ik hierna naar Veltem-Beisem reed om mijn ploegmakkers een hart onder de riem te steken, had ik al wat moeite om de auto uit te raken. Hierna werd het alleen maar erger. Ik liep als een gebochelde rond.
‘s Avonds was het (zuur) lachen geblazen op de quiz; ik was net een mannetje van 80 jaar…
“Gelukkig” moet ik morgen juist naar de specialist die weer opnieuw zal “kraken” en een infiltratie zal zetten. De periode tussen de behandelingen wordt steeds maar korter.
[zaagmode aan]Als ik nu eens één week iets kan doen zonder ergens pijn te hebbben…[zaagmode uit]
curriculum vitae
